Waarom past ons lichaam zich niet gewoon even automatisch aan? Sinds ik teruggekomen ben uit Amerika ben ik misselijk. Geen heimwee-misselijkheid, nee dit is veel nastier. Ik ben 's nachts wakker en overdag zo gaar als een aardappel. Oorlog aan de jetlag. "Oh dat kan ook best een week duren hoor". Fijn, bedankt.
Hoe dan ook, ik ben weer thuis. Hoe is het nou, om weer thuis te zijn? Die vraag stelt iedereen me. Vreemd, apart, maar ook wel weer fijn. Mijn eigen bed, een kledingkast in plaats van een koffer, weer op m'n fietsje rondcrossen. Er is ook niets veranderd, het klooster staat er nog, mijn kamer is nog hetzelfde; beetje muffer, dat wel.
Het leven gaat weer door... ik mis het lekkere weer in Amerika, de gekheid ook wel een beetje. Amerikanen zijn grappig. Het onwetende, nietsvermoedende volk dat Europa als iets geweldigs zien. Ik heb me verbaasd over de denkgang dat Amerika 'De Wereld' is. "Do you guys have TV channels of your own? Besides the American channels?" - "Are there any celebrities in Holland?" Dat soort vragen krijg je constant. Ik heb weinig echt patriotische Amerikanen ontmoet. Zeker de jongere generatie is zich erg bewust van de kromme wetgeving en de dingen die verandering zouden kunnen ondergaan in de maatschappij.
Het verschil tussen de staten aan zich is ook groot. Het zijn meer aparte landen. Ze spreken toevallig dezelfde taal. Arizona en New York zijn niet te vergelijken. Heel andere mensen, heel andere manier van leven. Ook het verschil tussen de steden San Francisco en New York is enorm. San Francisco is de minst Amerikaanse stad die ik heb gezien. Veel rustiger, relaxter en Europeser.
Als ik zou moeten aangeven wat ik als positief heb ervaren in Amerika, ten opzichte van Nederland, zou ik de gastvrijheid als eerste noemen. Ze zijn oprecht gastrvij. Je mag overal binnenkomen, ze hebben geen reden om je niet te vertrouwen en ze willen je overal bij helpen. Wanneer je ergens staat om even op je kaartje te kijken waar je bent komt er binnen dertig seconde iemand naar je toe om te vragen of hij je de weg kan wijzen. Denk jij dat er ooit een Amsterdammer naar een toerist toestapt om te vragen of hij kan helpen met directions? Dus niet. Zal er ooit een Nederlander zijn appartement openstellen om twee wildvreemde mensen vijf dagen te laten logeren? Nee. Feestje? Natuurlijk laat je dan 30 buitenlandse studenten die je niet kent in je huis binnen.
Het land is prachtig. Sedona, Grand Canyon, Arizona. Ik heb nog lang niet alles gezien maar op het landschap mogen ze trots zijn daar. Amerika trok mij in eerste instantie helemaal niet maar zo zie je maar weer hoe erg je er naast kunt zitten.
Terug ga ik sowieso. Wanneer weet ik nog niet maar de afgelopen vijf weken smaken hoe dan ook naar meer.
Iedereen bedankt voor de e-mails, smsjes, reacties en gewoon de interesse om mijn schrijfsels te lezen.
Nieuwe foto's zien?
http://www.mijnalbum.nl/Album=HS3O8HRG
(Dank aan Ivo :) www.ikleppe.web-log.nl)
| 