De kids zijn weer naar school en ik moet vandaag hier de toko eens even schoonmaken maar eerst neem ik even tijd om een bakkie te doen en dan meteen maar even te loggen.
Ik ben de laatste tijd erg weinig op het log geweest, maar dat kwam puur omdat ik de energie er even neit meer voor had.
Ik ben mega druk met verschilldende zaken en het loopt hier in huis nu ook niet echt soepel.
Dit kon wel eens een heel lang log worden.
Ik ben momenteel nog heel erg druk met de wagens van koninginnedag.
De wagens zijn zo goed als klaar en met de naaiwerkzaamheden gaat het ook prima.
Iedere dinsdagavond en woensdagochtend zit ik in school met hulpmoeders achter de naaimachine.
Bijna iedere donderdagavond zit ik in de schuur voor een vergadering.
Daarnaast ben ik ook nog bezig met het afwikkelen van de verzekeringszaken rond de aanrijding.
Nu heb ik van de week weer papieren gekregen die weer moeten worden ingevuld en moeten worden opgestuurd.
Ik moet daarvoor wel weer naar de man die ik heb aangereden want hij is mijn getuige ivm de auto die is doorgereden.
Daarnaast heb ik afgelopen woensdag de papieren binnen gekregen van het Deltion College.
Maandag as. moet ik daar om 10.50 uur zijn voor een intake gesprek.
Ik moet dan al wel een deel van een port-folio klaar hebben.
Deze portfolio vul je geduurdende je studie aan met verschillende verslagen.
Ik moet nu echter een ovezicht maken van mijn vrijwilligers werk om daar een vrijstelling voor te krijgen in mijn stage.
Verder heb ik van de week een Cirriculum Vitea zitten maken.
Ik kan je wel vertellen dat dat niet gemakkelijk is als je door een brand (11 jaar geleden) een hele boel gegevens bent kwijt geraakt.
Maar goed dit zijn nog maar kleine zaken waar ik mee bezig ben.
Het grootste probleem is momenteel mijn oudste.
Ik zal je eerst het een en ander vertellen over haar en dan zal ik vertellen wat er op dit moment speelt.
Mijn oudste wou als baby al niet worden opgepakt.
Zodra je dat wel deed verstijfde ze helemaal en eigenlijk pakte je dan een stijf plankje op.
Ook knuffelen en dat soort zaken is ze niet scheutig mee.
Toen mijn kids naar school gingen ging het finaal mis.
Mijn oudste kon de nieuwe indrukken niet verwerken en dat resulteerde weer in woede aanvallen.
Op een gegeven moment was het zo erg dat ze de boel echt letterlijk kort en klein sloeg.
Er was zelfs een moment dat ze haar zusje een pak slaag wilde geven.
Ik heb toen mijn oudste vast gepakt en zij is toen nog kwaser geworden en ze heeft mij geslagen en getrapt.
Het resultaat was dat ik een gekneusd borstbeen en ribben had van het slaan en dat ik mijn benen helemaal blauw had van de trappen .
Besef even heel goed dat we het dan hebben over een kind van 4 jaar.
We zijn bij jeugdzorg beland en die hebben ons helpen zoeken naar waar het probleem vandaan kwam.
Er is toen aan heel veel zake gedacht.
Ze heeft een psygologisch onderzoek gehad, we hebben opvoed deskundigen in huis gehad enz enz.
Tijdens deze onderzoeken liet mijn oudste niet haar aanvallen zien.
Er is ook nog een onderzoek gewest bij en fysiotherapeut gweest en die verwees ons weer door naar een ander soort fysiotherapeut.
Er is toen bij mijn oudste een sensorich probleem ontdekt.
Nu hoor ik je al zeggen een watte???
Ik zal het uitleggen.
Als ik mijn jongste over de arm streek dan dacht ze : oh mama vind mij lief en ze koop dan lekker tegen je aan.
Als ik mijn oudste over de arm streek dan gingen in het koppie alarmbellen af.
Ze dacht dan dat ze werd aangevallen en ze sloeg dan flink van zich af.
Door therapie bij een Sensoriche Integratie therapeut heeft ze geleerd dat een aanraking niet per definitie een aanval is.
Ik kan je wel vertellen voordat ze die stoorins hadden ontdekt we door een hel zijn gegaan.
Ik kan me een keer dat ze door het lint ging nog heel goed herinneren.
We hadden een intake test gehad bij de Sensorische Integratie Therapeut gehad.
De therapeut had het kind met een potloot ( waar een gummetje aan de achterkant zit) het kind aangeraakt op de armen en handen.
De reacties van mijn oudste waren tijdens de intake test al afwijkend.
Toen we echter in de auto zaten, midden op een druk verkeersplein, ging mijn oudste helemaal door het lint.
Op een gegeven moment zat ze helemaal op de kop in de auto en ze liep overal tegen aan te trappen.
Ik denk dat het niet veel had gescheeld of ze had de ramen eruit getrapt.
Ook de bijrijders stoel heeft veel trappen moeten opvangen.
Vanaf dat moment heb ik een poos niet alleen met haar in de auto durven zitten.
Maar goed ze heeft therapie gehad en het ging een hele tijd redelijk goed.
Ja ze had nog wel eens wat aanvallen van woede maar er was ons verteld dat ze die had omdat ze haar zin wou doordrijven.
En daar sta je dan.
Jij als leek qua opvoeding.
Ergens heb je het gevoel dat er toch iets niet klopt maar omdat iedereen zegt dat het kind nukken heeft en loopt te bokken denk je ach het zal wel zo zijn.
Ondertussen houden de aanvallen aan.
Maar de aanvallen komen alleen hier thuis, nooit bij een ander.
Als er wat op school is gebeurd dan merken we het hier thuis.
Gebeurt er wat bij mijn ouders thuis, of wordt er door familie een bepaalde opmerking geplaatst dan merken we het hier thuis.
En wat doe je dan als ouder.
Je negeert de aanval, je probeert er nadien achter te komen wat de aanval veroorzaakte en je probeert alles zo te sturen om en volgende aanval te voorkomen.
Ja en dan ga je voor het eerst sinds jaren weer op vakantie.
Zelf hadden wij altijd een caravan maar die hebben we moeten verkopen omdat de kids daar absoluut niet in wilden slapen.
We waren dan 4 weken op vakantie.
De eerst 3 weken sliepen de meiden bijna niet en de laatse week waren ze dan zo moe dat ze van uitputting vanzelf sliepen.
Maar goed we gingen afgelopen jaar weer voor het eerst sinds jaren op vakantie.
We waren 10 minuten op de camping toen mijn oudste aankondigde dat ze naar huis wou.
We zijn gewoon gebleven maar we hebben die week wel heel veel werk gehad met haar, de aanvallen waren veel heviger.
Toen we weer thuis waren hebben we nog een week of 3 meer problemen gehad en toen kwam alles weer, in voor onze begrippen, rustig vaarwater.
En dan komt het moment dat je een weekend weg wint.
Omdat we dit jaar 12 1/2 jaar getrouwd waren hebben we dat weekend uitgekozen om lekker weg te gaan.
Mijn ouders, de schatten die ons al zoveel geholpen en gesteund hebben, zijn toen met ons mee geweest.
Op zich hebben we een heerlijk weekend gehad.
Maar we waren er 10 minuten toen mijn oudste zei ik wil naar huis.
Ook heeft ze dat weekend behoorlijke aanvallen gehad.
Aanvallen die voor ons dagelijks werk zijn maar voor mijn ouders heel vreemd waren.
Deze kant hadden ze nog nooit van hun kleindochter gezien.
Na weer een aanval, waarbij mijn moeder ook is afgebekt door mijn oudste, kregen we van mijn vader het advies om eens met een dokter te gaan praten.
Ik heb dat weekend nog meer bewondering gekregen voor mijn ouders.
Mijn vader is een man die is opgevoed en ons heeft opgevoed dat je respect moet hebben voor je ouders en dat je die niet mag afbekken.
Hij zal zich over het algemeen ook niet stil houden als hij ziet dat zijn kleinkinderen hun ouders afbekken.
Mijn vader heeft alles zitten observeren en hij heeft geen enkele keer tegen mijn oudste gezegt dat ze niet zo tegen haar ouders mag praten.
Mijn ouders schrokken er wel van dat het gedrag van haar voor ons dagelijks werk was.
Ik heb het advies van mijn ouders opgevolgd en ik ben in de week na het weekend naar de dokter geweest en ik heb met hem gesproken over mijn oudste.
De dokter heeft haar dossie erbij gepakt en heeft zich snel ingelezen in alle raporten die er zijn en hij heeft besloten dat het beste was dat mijn dochter wordt getest door het riagg.
En toen hadden we het paasweekend.
Een weekend dat we eigenlijk wel plezierig hebben doorgebracht met het gezin totdat het maandagavond was.
Mijn oudste kreeg weer een hele zware aanval en ze had mijn jongste klem op haar bed in een hoekje gedrukt en ze liep er weer flink op te meppen.
Ik ben naar boven gesprint en mijn oudste schoot meteen naar boven naar haar slaapkameer op zolder
Ik heb even gekeken bij mijn jongste en ik ben meteen naar mijn oudste gegaan.
Ik heb getracht om haar weer rustig te krijgen maar omdat ze niet meer uit de aanval kwam en echt hysterisch begon te worden heb ik haar een knal verkocht om haar weer bij te krijgen.
Hysterische mensen geef je ove rhet algemeen een klap in het gezicht om ze weer bij te krijgen, en ook in dit geval werkte het.
Ze was weer bij
Lieve lezers ik kan je wel vertellen dat het een knal was waar ik meteen spijt van had en de dag daarna nog meer.
Mijn dochter liep met zichtbare sporen van die knal rond.
Ik ben daar helemaal overstuur van geraakt, maar ik weet dat ik op dat moment niet anders kon.
Ik heb dezelfde dag de dokter nogmaals gebeld en er is meteen besloten om het riagg een spoed bericht te sturen.
Dit spoed bericht heeft gewerkt, woensdag 16 april moeten we naar het riagg voor een eerste gesprek.
Natuurlijk besef ik dat we er dan nog niet zijn.
Er zijn nog vele onderzoeken nodig om er achter te komen wat er aan de hand is, maar dat er wat aan de hand is daar zijn we ondertussen wel achter.
Ik had gister nog een gesprekje met mijn moeder.
We hadden het er over dat mijn broers en zusje en ik altijd gewoon ergens op de grond gingen liggen slapen als het wat later werd.
Mijn kids wilden nooit ergens slapen.
Mijn oudste hield dan mijn jongste wakker.
En ook schiet dan wer de houding van mijn oudste in gedachten toen ze een baby was, ze wilde immers nooit worden opgepakt.
Eigelijk beginnen nu steeds meer dingen op hun plekkie te vallen, het puzzeltje wordt eindelijk compleet ( ook voor mijn ouders)
Begrijp me goed het is niet zo dat ik graag wil dat er wat met mijn kinderen aan de hand is.
Maar mijn gevoel dat ik al jaren heb ,dat er wel wat aan de hand is, is waarschijnlijk goed geweest.
Ik hoop dat jullie begrijpen dat ik momenteel niet altijd de tijd en inspiratie heb om te loggen.
Toch wil ik jullie allemaal een heel fijn weekend wensen
ps we hebben ook nog even een leuk nieuwtje.
we hebben weer 3 kraamkamertjes in de volliere
in kraamkamertje nr 1 liggen nog 3 eitjes en ondertussen ook 1 jong
in kraamkamertje nr 2 ligt 1 jong en 2 eitjes
en in kraamkamertje nr 3 liggen nog 2 eitjes
( tenminste dit is de stand van zaken van gisteravond)
 | 
