Zo ik heb nu ff weer tijd voor een logje.
Er is in de afgelopen tijd weer veel gebeurd.
Dingen die leuk zijn maar ook dingen die mij best wel emotioneel hebben gemaakt.
Laat ik maar eens met de leuke dingen beginnen.
Een paar vrijdagen geleden kwamen de meiden thuis met een papier waarop stond dat er die avond een disco/bingo was in bij het jeugdwerk uit ons dorp.
Mijn jongste gaf al heel snel aan dat ze daar graag naar toe wou.
Mijn oudste wist niet of ze er wel naar toe wou, ze wou eerst eens even kijken.
Toen we daar waren besloot ze dat ze toch weer graag mee naar huis wou gaan.
In de auto vroeg ik haar waarom ze niet wou blijven.
"Mam je denkt toch niet dat ik ga staan dansen tussen al die anderen" , klonk het antwoord.
Mijn eerste reactie was dat ik in de lach schoot en ik heb haar uitgelegt dat je in een disco niet verplicht bent om te dansen.
Ze haalde opgelucht adem maar had toch geen spijt van haar beslissing.
Die avond heeft ze samen met haar vader een puzzel van Jan van Haasteren op tafel gelegt en is begonnen met puzzelen.
Komende vrijdag hebben ze een klasse disco samen met groep 7.
Deze disco heeft het thema maffer dan maf mee gekregen
Ze mogen verkleed komen en ze hebben allebei hun outfit al uitgezocht
Mijn jongste gaan we een felrode joggingbroek aantrekken daarop een vloekend kleurtje shirt daar weer een keukenschort overheen, een theedoek om haar koppie en een paar rubberlaarzen onder. aan de schort hang ik dan allerlei doeken en schoonmaak artikelen en dan is zij klaar.
Mijn oudste trekt de de oude verfoveral aan van mijn man. dit gaan we opleuken met allelei kwasten en verfatributen. een paar goed gemikte likken plakkaat verf op de angen en ook zij is klaar.
Het feest kan beginnen.... aankomende vrijdag van 19.30 tot 21.30 uur.
Dan had ik het ook aan het begin nog over een paar minder leuke zaken.
Op school hadden we vanlaatst les over het hechtingsproces dat een baby en kind doormaakt.
Ik hoorde toen dat wanneer je een baby uit de box pakt en het zich lekker tegen je aan krult dat het kind zich goed aan je hecht.
Als je kind dus zo stijf is als een plankje wannee je het uit de box pakt dan zijn dat tekenen dat het kind moeite heeft met zich aan je te hechten..
Mijn oudste was zo'n stijf plankje dat je uit de box pakte.
Na enig na vraag bij mijn docent leerde ik al snel dat wanneer je dit constateerd dat je dan eigenlijk aan de bel moet trekken omdat de kinderen anders op latere leeftijd tegen enkele problemen aanlopen.
Toen mijn oudste zo klein was heb ik meerdere malen bij de dokter en bij het consultatiebureau aangegeven dat ik een plankje uit de box pakte. het werd toen altijd afgedaan alsof het bij mij tussen de oren zat en er niets aan de hand was.
Nu weet iik dus dat ik niet gek was en dat ik wel bij het rechte eind had.
Ik was op dat moment zo boos dat eigenlijk spontaan de tranen bij mij begonnen te stromen.
In een 1 op 1 gesprekje met die docent heb ik haar het verhaal van mijn oudste verteld en zij kon mijn reactie ook heel goed begrijpen.
De week erna sta ik op mijn stage buiten bij de kinderen toen de juf van de meiden naar mij toe kwam.
Ze vroeg mij of ik er bezwaar tegen had dat ze bij mijn oudste enkele testjes gingen doen om te kijken waarom het werktempo ed zo laag is.
Ik zei dat ze dat van mij wel mochten doen maar dat ik binnenkort ook de uitslag van het Riagg ( Dimence) verwachtte.
De juf wist niet wat ze hoorde... was mijn dochter bij het riagg????
Toen was het mijn beurt om heel verbaasd te zijn.
Waarom wist de juf dit niet..... ik had immer het vorige schooljaar intensief met de juf en dit had toch overgedragen moeten worden.
Ik kan je wel vertellen dat ik savonds flink ben ontploft thuis, natuurlijk wel nadat de kids naar bed waren.
De avond daarna had ik oudervcommissie vergadering, en op deze vergadering is de directeur ook aanwezig en voor aanvang heb ik hem er ook even op aangesproken.
De directeur was het helemaal met mij eens dat dit niet op deze manier had mogen gebeuren.
Nu had ik gister 10 minuten gesprekken op school.
Terwijl ik stond te wachten raakte ik in gesprek met de leerkracht van groep 7.
Hij wist mij te vertellen dat ook de juf van mijn kids in de vergadering flink is ontploft en zij heeft gezegt dat ze dit soort dingen hoorde te weten.
Ik was heel erg blij dit te horen, er was gelukkig wat mee gedaan.
Ik heb gister met de juf afgesproken dat ik samen met haar en met de internbegeleider van onze school nog apart een gesprek ga hebben over mijn oudste.
Terwijl ik dit logje schrijf krijg ik telefoon van het Riagg ( tegenwoordig Dimence genaamd)
Maandag 27 oktober om 14.30 worden manlief en ik daar verwacht.
Is het al 27 oktober????????????
Mijn logje is inmiddels een log geworden.
ik ga jullie natuurlijk op de hoogte houden van de ontwikkelingen.
 | 
