Welkom op mijn weblog
Weblog van Arjan Gout.
Gestart op 7 juli 2007; de concert-klimaatdag van Al Gore.
Mijn Links
*
*
*
*
*
*
*
*
Stuur een e-mail
Plaats mij op de maillijst
[Je ontvangt dan eem mailtje als er een nieuw bericht is geplaatst. Je kunt op elk moment weer opzeggen.]
KALENDER
Klik op een datum om de postings van die dag te zien:
« September 2010 »
| Mon | Tue | Wed | Thu | Fri | Sat | Sun | | | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| 27 | 28 | 29 | 30 | |
|
Wie brengt het beest tot zwijgen?
 
Vandaag dus de nepverkiezing in Zimbabwe. Waarbij de kiezers als vee naar de stemlokalen werden gedreven. En vanavond is de wraak van Mugabe in gang gezet, omdat het 'stemmen met de voeten' (veel onderdanen zijn ondanks de intimidatie niet gaan stemmen) de Grote Verlosser heeft gekrenkt. Zijn bendes trekken nu door de steden en over het platteland, om nóg meer mensen in elkaar te slaan of te vermoorden. Zelfs kleine kinderen worden niet meer gespaard, zoals we vanavond konden zien in NOVA.
Waarom laten wij dit allemaal toe? Waarom grijpt niemand in?
Stel je dit probleem eens voor op de schaal van je eigen stad, dorp of wijk.
Daar staat een huis. En in dat huis, zo weet inmiddels iedereen die er in de buurt woont, is een vader bezig zijn gezin te terroriseren. Hij mishandelt zijn vrouw, verkracht zijn dochters, doodt af en toe een van zijn kinderen en maakt het lijkje weg in de tuin. Af en toe komt hij het huis uit om boodschappen te doen, keurig aangekleed en alsof er niets aan de hand is. Bij de slager wordt hij gewoon bediend. Wie 's nachts langs het huis loopt, hoort de kreten van pijn en het gegil van de gemartelde gezinsleden. En die situatie duurt niet weken, niet maanden, maar jaren.
Niemand kan zich hier iets bij voorstellen. De politie valt gewoon het huis binnen en pakt die vader op. En zo hoort dat. Maar als het niet om een huis gaat maar om een land, ligt het ineens heel anders.
Dan is er sprake van souvereiniteit.
De 'souvereine staat' is een van de belangrijkste ankers in het internationale recht, zo niet het allerbelangrijkste. Heel kort gezegd: het principe dat elke staat zijn eigen zaken mag regelen en dat anderen zich daarmee niet mogen bemoeien. Pas wanneer zo'n staat naar buiten toe agressief wordt (door bijvoorbeeld zijn buren aan te vallen) ontstaat er een casus belli: een reden om de oorlog te verklaren. Maar als die staat zijn eigen bevolking intimideert, mishandelt of zelfs afslacht, dan is er geen reden om in te grijpen, zo luidt de internationale afspraak.
Dus kan een psychopaat als Mugabe gewoon doorgaan met het vernietigen van zijn eigen land en bevolking. En geen van de omringende landen durft in te grijpen. Want wie weet, straks zijn zij ook zelf aan de beurt.
Vrouw en kinderen gillen het uit: Waar blijft de politie?
De hele buurt spreekt er schande van: Ja, waar blijft de politie?
Zelf doen ze ook niets, want dat is immers de taak van de politie. Ondertussen gaat het martelen door. De politie: 'Helaas, wij kunnen dat huis niet binnengaan, zonder orders van bovenaf.' Kun je het je voorstellen, in Nederland?
Hebben we internationaal dan geen 'politie'?
Jawel. De VN, de Veiligheidsraad.
Maar ja, dan ligt China ineens dwars met een veto. Of anders Rusland. Of de VS. Of Frankrijk. En dan wordt er dus niet ingegrepen. Zo cynisch is het.
Het wrange is dat in andere situaties (die geopolitiek van belang zijn) ineens wél kan worden binnengevallen in een souverein land, ook zonder VN-instemming: Rusland in Afghanistan en Tsjetsjenië, Amerika in Korea, Vietnam, Irak en Afghanistan. Maar nu het eigenbelang van de grootmachten niet in het geding is, in Zimbabwe dus, mag de lokale dictator gewoon zijn gang blijven gaan. Hoe cynischer wil je het nog hebben?
Volgens mij is het begrip 'souvereine staat' aan een grondige herwaardering toe.
Een staat die zich daar nog op wil beroepen, zou aan ten minste deze drie criteria moeten voldoen:
* het waarborgen van de mensenrechten volgens de regels van het VN-handvest
* het houden van vrije, geheime en gecontroleerde verkiezingen (door buitenlandse waarnemers)
* een machtsverdeling volgens de Trias Politica en een transparant anti-corruptiebeleid
Staten die dit laten afweten zouden niet langer als 'souverein' moeten worden beschouwd, aangezien zij gewoon niet tot zelfbeschikking in staat zijn. Zij dienen onder curatele te worden gesteld van de Verenigde Naties. En te worden 'opgevoed' tot een rechtsstaat. Waarna zij, zodra dat punt is bereikt, verder hun eigen gang weer kunnen gaan.
Sommige oplossingen zijn zó voordehandliggend dat je soms denkt: waarom doen we dat niet gewoon?
UPDATE, 28-06-2008:
De VN Veiligheidsraad 'betreurt' de omstandigheden, maar weigert de uitkomst van de schertsverkiezing illegaal te verklaren. Zulks dankzij Rusland, China en Zuid-Afrika. Shame on you!
|
Posted: 22:14, 27 June 2008 |
Add Comment |
|
|
