Duke's Weblog

De Baron z’n Vriendin, Breda/Borkpop vv Baardwijk, Waalwijk, Koninginnedag 30-4-2012

Deze Koninginnedag beloofde weer een hele drukke te worden: 2x spelen, het wordt onderhand traditie. Alleen toch een beetje anders dan  afgelopen jaren. Voorheen speelden we eerst een uurtje in Waalwijk (Zanddonk) en daarna ’s avonds in Catch22 in Breda. Welnu, vorig jaar ging ‘Zanddonk’ al niet door wegens te weinig vrijwilligers, Catch22 is inmiddels verkocht en de nieuwe eigenaar heeft blijkbaar geen behoefte aan een band op Koninginnedag.

De organisatie in Waalwijk was er als eerste bij om ons te boeken voor het programma van ‘Borkpop’, ter vervanging van de festiviteiten in Zanddonk. Voetbalvereniging Baardwijk werd nu het toneel en wij kregen de eer om de boel af te sluiten.

In Breda dus niet meer in de Catch, maar Wytze van De Baron z’n Vriendin wilde ons graag hebben voor in de middag dus werd optreden 2 vastgelegd.

’s Morgens al vroeg opgestaan, eten, inpakken en door naar Waalwijk alwaar ik met Ronald en Bram zou meerijden naar Breda.

In Breda kwamen we er al snel achter dat niet alles vanzelf ging: zo’n beetje alle paaltjes aan ieder begin van het centrum waren dicht. Alleen die bij de brug niet, dus helemaal omrijden langs de kerk, over de Grote Markt om bij het podium te komen. Het was nog een heel gedoe om de sleutel te regelen van die paaltjes, want wij moesten natuurlijk op tijd weer weg.

In Breda speelden we 2 sets, van 13.00 tot 16.00 uur, en in de stad was het heel druk zoals iedere Koninginnedag in Breda. Ook wij trokken behoorlijk wat publiek en gezellig was het zeker.

Voor de eerste keer werd er afgetrapt met ‘Let me entertain you’ na het A-Team Intro en dat beviel me zeer goed. Na onderhand 10 jaar openen met ‘Bad case of loving you’ wordt het toch wel eens tijd voor iets anders nietwaar?

Arjon had voor de gelegenheid weer eens zijn oranje sokken aangetrokken (zonder schoenen) en trok veel bekijks. De eerste set liep goed en vooral ‘Smoke on the water’ was een knaller.

Vóór onze 2^e set kwam er een meisje van een jaar of 11 naar me toe en vroeg af ze een nummer van Adele mocht zingen. Wij spelen geen nummers van Adele en ook hadden we er geen muziek van bij, dus mocht ze wel iets zingen maar dan zonder muziek.

Dus het meisje, Lois genaamd, zong een nummer en ik stond echt versteld, loepzuiver! Ze kan zo meedoen met The Voice Kids, geen probleem. Ronald wilde al inpakken maar we konden hem overtuigen toch te blijven haha.

Set 2 startte voor de verandering met ‘Child’s Anthem’, meteen gevolgd door ‘Are you gonna go my way’. Bij ‘Baggy trousers’ ging het enigszins mis. Een aantal fouten en ik kreeg plotseling weer last van een oude kwaal, juist…kramp! Toch waarschijnlijk weer warmte, vochtverlies en te weinig drinken. Dat is zo balen, want sowieso doe je dan de helft van het nummer niet meer mee en sta je daarna geforceerd te spelen. Gelukkig bleef het de rest van de dag bij die enige krampaanval.

‘Comfortably numb’  zorgde voor uitgelaten taferelen, één jongen ging op zijn knieën en maakte een diepe buiging hahaha. ‘Bro hymn’ kreeg het publiek aan het zingen en ‘Narcotic’ werd een vrolijke puinhoop met al dat wc papier, sorry gemeente reinigingsdienst!

Laatste nummer werd ‘Iedereen is van de wereld’ waarbij Arjon en Ronald nog even het publiek ingingen.

En toen als een speer afbreken, apparatuur de bus in, proberen door de menigte heen de stad uit te komen, vloeken als er weer eens eentje precies voor je neus ging parkeren half op straat, eerst naar de Mads om mijn auto op te halen en daarna door naar het voetbalterrein.

Zoals gezegd werd ‘Borkpop’ voor de eerste keer georganiseerd. ’s Middags een rommelmarkt en spelletjes voor kinderen en vanaf 16.00 uur live muziek.

Achtereenvolgens traden The Difference, Rock O Bazona en 2 Hip 4 the Bathroom op. Allemaal bandjes uit Waalwijk, helaas heb ik er weinig van kunnen zien, dat is dan weer minder. Wij werden in de pers aangekondigd met ‘als klap op de vuurpijl een spetterend optreden van de bekende Waalwijkse formatie 100% Katoen’. Hoezo druk erop leggen hahaha!

Het werd één lange set van ongeveer 2 uur met al onze ‘toppers’.  Vanaf het begin,  ‘Let me entertain you’ , zat de stemming er al goed in. Veel bijval van het publiek, zeker bij de zwaardere nummers als ‘The Pretender’ en ‘Enter sandman’.

De stemming was opperbest, wat wil je met zoveel bekenden in het publiek. Na een prachtig ‘Comfortably numb’ was het eigenlijk tijd, maar de organisatie liet ons toch nog 2 toegiften spelen. Dat werden ‘Jump’ , vooraf gegaan door het Wilhelmus speciaal voor ons Bea, en natuurlijk ‘Narcotic’. Lachen toch dat je toch steeds weer merkt dat zoveel mensen de bladblazeract nog nooit gezien hebben. Die verbaasde lachende gezichten….onbetaalbaar!

De organisatie was uitermate tevreden en haastte zich om ons meteen maar weer voor volgend jaar te vragen! Koninginnedag 2012 was zonnig, gezellig, soms zwaar maar uitermate geslaagd! We hebben ons in ieder geval in Breda en Waalwijk weer op de kaart gezet denk ik.

Groetjes,

Alain

Paasmarkt, Het Oude Raadhuis, Drunen 9-4-2012

De afgelopen jaren waren we in Drunen nogal verwend met het prachtige weer tijdens de paasmarkt op 2^e paasdag, maar helaas waren de weergoden ons deze keer minder gunstig gezind. Het regende nu en dan pijpestelen en het was eigenlijk best koud. Nou ja, het kan nog erger natuurlijk: in 2008 hadden we sneeuw en was er geen kraampje te zien in Drunen. Nu gelukkig wel en bij Het Oude Raadhuis had Andries voor een flinke tent als overkapping gezorgd, goed bezig!

Dit jaar speelden we samen met de jonge formatie ‘Hangover’, bestaande uit o.a. Cerano en Xenja Maas (zoon en dochter van geluidsman Walco) en Marcha Maas (dochter van onze eigen Ronnie). It’s all in the family dus.  

Altijd gezellig bij het Oude Raadhuis, er komen altijd veel bekenden en meestal is het erg druk. Wij zouden 3 sets spelen en Hangover 2. Om ruim 10 over 1 trapten we af met het 2^e nummer (haha). Tja, omdat we telkens een uur de tijd hadden en dus al 10 minuten verspeeld hadden, moesten we iets schrappen uit de eerste set en Ronald bedacht dat we dan maar gelijk het eerste nummer moesten overslaan. Goed, eerste nummer werd dus ‘Back home’. Bij ‘Met hart en ziel’ was er onze vaste ‘stop’ in het nummer bij de zin ‘Hoort gejuich vanuit de zaal’ en het gejuich kwam van slechts alleen Marcha haha. Ja die kende hem natuurlijk wel. Na nog 2x proberen ging men van een 5 ½ naar een 8, toch niet slecht dus! ‘Black Betty’ was de knallende afsluiter van onze eerste set.

Hangover mocht nu hun eerste set over onze backline spelen en deden dat zeer verdienstelijk. Let wel, deze muzikanten zijn pas een jaar bezig en de leeftijd varieert van 16 tot 20 jaar. Het muziek is voornamelijk rockcovers van zangeressen maar ook AC/DC wordt niet geschuwd. Hun tweede set werd zelfs nog beter, prima gedaan!

Onze tweede set klapte er gelijk op met ‘Let me entertain you’. Het was inmiddels flink druk geworden en het publiek was lekker enthousiast. Het ‘1,2,3,4’ stukje in ‘Centerfold’ is inmiddels ook een ‘gag’ geworden en bij ‘Vertigo’ wordt dit dan opeens ‘1,2,3,14’. Blijkbaar omdat het het 14^e album van U2 was of zoiets (?) Bij ‘Stray Cats Strut’ was ik even de weg kwijt maar volgens mij heb ik dat bij ‘Hey Joe’ wel weer een beetje goedgemaakt haha. ‘Smoke on the water’ sloot de set af, vooraf nog wel Arjon gevraagd niet al te hard aan die tremolo te rukken hahaha. Bij het laatste optreden brak ik toen een snaar.

Na de tweede set van Hangover hadden we dus nog een uur om onze derde set te spelen. Die duurt normaal een kwartiertje langer, dus moesten we helaas wat inkorten. Het was nu echt volle bak en vooral bij de heavy nummers ‘Killing in the name of’ en ‘Enter sandman’ ging het dak eraf. Het was nu niet slim om een slow nummer als ‘Comfortably numb’ te spelen dus die werd even overgeslagen. ‘Bro hymn’ werd massaal meegebruld en het was zelfs zo erg dat we het publiek niet meer stil kregen toen het nummer afgelopen was. Zelden zoiets meegemaakt….! Nou ja, dan nog maar een rondje: Whoooooohoohoohooooo… De bladblazer deed zijn werk weer bij ‘Narcotic’. Het nummer was klaar en toen kwamen we erachter dat er nog 1 wc rol over was. Ok, nog een keer het thema spelen, wc rol het publiek in en klaar! Laatste nummer uiteraard ´Iedereen is van de wereld´, maar het publiek accepteerde dat natuurlijk niet en dus werd toch nog ´Comfortably numb´ gespeeld. En uitgerekend in de gitaarsolo brak ik een snaar, WTF! Gebarend naar de rest van de band om gewoon door te spelen pakte ik mijn reserve gitaar om de solo gewoon vanaf hetzelfde punt door te spelen haha.

Het was weer vreselijk gezellig in Drunen, volgend jaar is weer vastgelegd dusssss….

Groetjes, Alain

Motortreffen HDC Scandals, Breda 31-3-2012

Afgelopen zaterdag stond er weer eens een motortreffen op het programma: die van Harley Davidson Club Scandals uit Breda. In hun eigen home was het bedoeling dat wij op het ietwat vreemde tijdstip van 18.00 zouden beginnen tot een uur of 22.00. Wel begrijpelijk als je weet dat hun clubhuis midden in een woonwijk staat. Entreeprijs was maar liefst € 25,- (!) maar dan mocht je wel de hele avond voor niets drinken… 

We waren slechts een minuut of 10 bezig met opbouwen toen Danis erachter kwam dat hij zijn bekkens vergeten was…shit! Danis dus ‘even’ terug naar Den Bosch want een drummer zonder bekkens is als…..vul zelf maar in. Even later belde hij op, want hij had net getankt in Den Bosch en er bleek een pinstoring te zijn en een enorme rij bij de kassa. Dat zou dus nog wel even duren haha. Wij waren inmiddels allang klaar met opbouwen en ons werd verzekerd dat we toch niet om 18.00 uur zouden moeten beginnen. ‘Begin maar als er wat meer volk is’. Prima, konden we eerst nog even wat gaan eten. Toen Danis er weer was gingen we op zoek naar een friettent of zoiets.Een Hells Angel die ook op het feest was, ging met ons mee. Moet je je voorstellen: 5 kerels met een 100% Katoen vest aan, één dame (Brigitte) en een Hells Angel die een shoarmatentje binnenkomen om iets te eten. Hahaha, je zag gewoon de mensen verschieten die er zaten en hun eten héél snel naar binnen werken. Terwijl wij het eigenlijk niet eens beseften, dat was nog het mooiste.

Weer teug in het clubhuis bleek dat er nog weinig volk was. ‘Begin maar om 20.30 uur’. Toen bleek ook dat we tot een uur of 12 konden doorspelen. No problem! Terwijl onze eerste CD al voor ongeveer de 10^e keer opgezet werd (lachen, volgens mij stond ie op repeat!) konden we nog een pilsje pakken.  

Om ongeveer 20.30 uur begon dan onze eerste set voor een man of pak hem beet 30, 40. Het waren er niet veel, maar wel een enthousiast en dankbaar publiek. Een paar opvallende dingen: ikzelf zette iedereen op het verkeerde been door i.p.v. ‘Back home’ als 2^e nummer, ‘What I like about you’ te spelen. Sorry guys… ´Won´t get fooled again´ was weer errug lang geleden (een half jaar of zo) en ondanks dat Ronald ff zijn tekst kwijt was ging ie eigenlijk best goed.

De tweede set eindigde opvallend: Jur brak een snaar bij ‘When the lady smiles’ en was precies weer op tijd terug met zijn reserve gitaar voor zijn solootje en bij ‘Smoke on the water’ trok Arjon zo hard aan mijn tremolo dat mij hetzelfde overkwam. Ook dit werd vakkundig opgelost: Jur’s solo duurde iets langer en ik nam het weer over met mijn reserve gitaar.

Voor de derde set hadden we minder tijd dus werd niet alles gespeeld. Bij ‘Twilight zone’ hadden we Ted als gastdrummer,luid toegejuicht door zijn maten. Mooie opmerking van Ronald bij de aankondiging van ‘Born to be wild’: ‘Rijd er hier iemand brommer?’…

Vreemd genoeg leken de heavy nummers ‘The Pretender’, ‘Killing in the name of’ en ‘Enter Sandman’ het wat minder te doen bij die stoere kerels, ook ‘Comfortably numb’ kreeg niet het applaus dat we gewend zijn, maar dat werd weer goedgemaakt door ‘Jump’ en ‘Skandall im Sperrbezirk’. Laatste nummer werd ‘Iedereen is van de wereld’ en niet ‘Narcotic’. Leek ons niet zo’n geweldig plan om de hele zaal met nog een paar man vol te spuiten met wc papier, haha.

Het was een leuk gezellig optreden, jammer dat er maar weinig publiek was. Op 5 mei spelen we voor dezelfde club op de Grote Markt in Breda, ik verwacht dan iets meer publiek haha. Komt goed!  

Groetjes, Alain.

Rock Around De Werft, SMC De Werft Kaatsheuvel 24-3-2012

Vier jaar geleden was het alweer, die ene keer dat wij op Rock Around De Werft mochten spelen. Vriend en vijand verbaasd met onze spectaculaire medley van drie kwartier (!) en daarna een mooie DVD rijker (is nog steeds te koop trouwens!).

Rock Around De Werft is een festival in sporthal De Werft in Kaatsheuvel, georganiseerd door rock ’n roll formatie The Shakin’ Arrows (ja de band van mijn vader haha). Het festival is gericht op de muziek uit de jaren ’50, ’60 en ’70 en meestal is de hoofdact een grote naam uit het verleden. Dit jaar zou de hoofdact The Scorpions uit Engeland zijn. Nee niet die van ‘Still loving you’ maar die van ‘Hello Josephine’.

 35 Minuten speeltijd kregen we op voorhand, niet echt lang dus maar wel genoeg om ons kunstje weer eens te laten zien. We waren het er al gauw over eens dat het weer een medley zou moeten worden uit dezelfde periode (eind 50-eind 70), maar om het geheel echt helemaal af te maken besloten we om voor deze ene keer 2 achtergrondzangeressen erbij te vragen. Deze werden al snel gevonden in de personen van Renate van den Dries en Djenna Westerburger, dat zou helemaal goed komen dus!

Arjon was een paar maandjes in Afrika dus de voorbereidingen werden zonder hem gestart in de studio van De Mads. Eerst tig nummers opgeschreven en daarna schiften, totdat we er zo’n 20, 25 overhielden. Heel gevarieerd, van echte rock ’n roll, beat, flowerpower liedjes tot de psychedelische rock van Pink Floyd en zelfs een paar instrumentals! Ronald smeedde het in de studio tot één geheel en de repetities konden van start gaan. Bloed, zweet en tranen heeft het gekost, eerst viel Ronald nog een tijdje uit vanwege zijn enkelbreuk, dus toen repeteerden we met zijn drieën. Schoot niet echt op, maar tegen de tijd dat Arjon er weer was (begin februari) en Ronald weer mee kon doen vielen de stukjes langzaam maar zeker op zijn plaats. Renate en Djenna kwamen de laatste repetities ook meedoen en in de laatste week werden de laatste puntjes op de i gezet.

Mijn eigen vader zette ons nog bijna op het verkeerde been door in de laatste week aan te geven dat we niet 35 maar 50 minuten moesten spelen. Hallo, en daar kom je nu mee? Nou ja, een paar nummers in de medley die wat ingekort waren, werden nu weer verlengd dus kwamen we wel aan een minuut of 50. Drieëntwintig nummers, waarvan we er maar drie ooit live gespeeld hadden….

De avond zelf werd wederom gefilmd door een cameraploeg dus sowieso zouden we er een mooie DVD aan over houden. Wij speelden als 2^e band, na Big Shampoo & The Hairstylers. Deze ‘Tribute to Brian Setzer’ band bracht een prachtige show, de klasse droop eraf! Na ons kwamen nog Marc Robinson’s Counterfeit Crickets (een Buddy Holly tribute uit Engeland), uiteraard The Shakin’Arrows en de headliners The Scorpions. Voor ieder wat wils zou je zeggen.

21.00 Uur en onze set kon beginnen. Presentator Dick Coppens kondigde ons aan en zoals afgesproken kwamen we toen pas het podium op. Eén voor één, ik voorop terwijl ik begon met het eerste nummer ‘Burning love’ (Elvis). Na een paar tellen zou Jur invallen, maar die zat letterlijk met zijn handen in zijn haar… WTF? Geen geluid! Nog een minuut of 2, 3 doorgespeeld en dan toch maar weer het podium af. Wat een begin….

Na een minuut of 5 waren de problemen opgelost (even opnieuw opstarten haha) en de presentator kondigde ons nu aan als 200% Katoen. Het applaus was nu nog veel groter haha, dus begonnen we weer met ‘Burning love’, gevolgd door ‘Roll over Beethoven’ (Chuck Berry) en ‘Dynamite’ (Cliff Richard & The Shadows). De eerste drie waren echte rock ’n roll stampers, maar nummer 4 was weer eens iets anders: ‘Ring of fire’ (Johnny Cash). ‘Help!’ (The Beatles) is weer een ander genre en hierbij konden Djenna en Renate wat meer op de voorgrond treden. De eerste rocksong werd ´Layla´  (Derek & The Dominos/Eric Clapton) met een hoofdrol voor Jur en een mooi instrumentaal einde. Vervolgens schreeuwde Ronald alles uit de kast met ‘Long tall Sally’ (Little Richard), we ‘re gonna have some fun tonight…nou dat hadden we haha. Ik merkte gaandeweg wel dat we uiterst geconcentreerd moesten blijven, want op het podium was niet iedereen even goed te horen. Ikzelf had nogal problemen Danis te horen, dus moest een aantal keer corrigeren omdat ik blijkbaar te snel ging.

‘Chantilly Lace’ (The Big Bopper/Jerry Lee Lewis) was de volgende, echte boogie woogie waarvoor Jur speciaal zijn ‘huispiano’ had meegenomen. ‘Whole lotta shakin’ going on’ (Jerry Lee Lewis) was er ook zo één. ‘Tiger Feet’ van Mud werd ook gespeeld en je moet weten dat Mud ook ooit op Rock Around De Werft zou spelen, maar dat optreden werd op het allerlaatste moment gecancelled vanwege ziekte van zanger Les Gray. Een paar maanden later was hij overleden…

De rocknummers kwamen nu aan bod, beginnende met ‘My Sharona’ (The Knack). Prachtig gezongen door Ronald, Renate en Djenna. ‘You really got me’ is van The Kinks maar onze versie lag toch wel tussen The Kinks en Van Halen in dacht ik zo. ‘White room’, ook al zo’n parel van The Cream,met  flink wat wahwah op mijn gitaar. De Nederlandse inbreng in onze medley werd begonnen met het prachtige instrumentale ‘Sylvia’ (Focus), gevolgd door de Golden Earring hit ‘Bombay’. Creedence Clearwater Revival mocht natuurlijk ook niet ontbreken, dus werd ‘Have you ever seen the rain’ gespeeld.

De meest vreemde eend in de bijt was toch wel ‘California Dreaming’ (The Mamas & The Papas). Dit flowerpower liedje zat eigenlijk al in onze vorige medley, maar ik kreeg het niet voor elkaar om tig backing vocals in mijn eentje te doen haha dus werd ie toen geschrapt. Nu met Renate en Djenna erbij was dat een verademing en eens een keer wat anders! ‘Hey Joe’ (Jimi Hendrix) staat in onze reguliere set en hierbij konden we eens vol gas geven. Even weer wat gas terug met ‘The last time’ (Rolling Stones) en daarna onze topper ‘Comfortably numb’ (Pink Floyd). Wat een reacties weer na afloop op dit nummer (hebben jullie dat op DVD? Binnenkort wel waarschijnlijk haha), deze mocht gewoon niet ontbreken. Overigens stond Dick Coppens al halverwege dit nummer mij erop te attenderen dat we nog 5 minuten hadden. 5 Minuten? Of 5 Nummers? (haha). Ik deed maar net alsof ik dacht dat hij het laatste bedoelde!

Toto’s instrumental  ‘Child’s Anthem’ haakte er meteen op in en dit werd gevolgd door het instrumentale gedeelte van ‘Music’ (John Miles). Even stilte…en dan ‘Hey Jude’ (The Beatles)! Massaal meegezongen (uiteraard, daarvoor hadden we hem ook als laatste nummer haha) en nadat Ronald iedereen voorgesteld had, stopten we één voor één met spelen totdat alleen Djenna en Renate er nog stonden. Toen die ook het podium afgingen ging het publiek nog even door met zingen en dit mondde snel uit in gejuich en ‘we want more’. Wegens ons technisch probleem aan het begin én omdat een willekeurige toegift afbreuk zou doen aan de mooie medley ging dat dus niet door.

Wow! Wat heb ik genoten en wij allemaal denk ik. Hierbij wil ik graag The Shakin’ Arrows, De Mads en uiteraard Djenna en Renate bedanken voor een fantastische avond en ik denk dat ik namens iedereen in de band spreek. Zoiets gaan we in de toekomst zeker nog eens doen! Enne….wie weet hebben we binnenkort wel weer een nieuwe DVD in de merchandise. 

Groetjes, Alain.

De Mads, Waalwijk 10-3-2012

Wat was het weer lang geleden dat we met ons vijven op een podium stonden…

Eind oktober was de laatste keer op Texel. Arjon is daarna voor een maand of 3 naar Zanzibar geweest, Danis kreeg een liesbreuk en Ronald brak zijn enkel en kuitbeen. Tussendoor nog wel een paar optredens gedaan met Patrick, Michel en Dick en in de tussentijd begonnen met de repetities voor Rock Around De Werft. Dit belooft overigens een mooi spektakel te worden 24 maart!

We gaan dan niet ons gewone repertoire spelen maar een hele lange medley met nummers uit de jaren ’50, ’60 en ’70. Van echte rock & roll tot stevige rock, maar ook nummers uit de flower power tijd!

Eigenlijk hadden we 10 maart Mads Rock gepland, onze eigen festivalletje traditiegetrouw in de Mads. We zouden samen met de DSB band voor in het café gaan spelen, maar helaas moest de DSB band afzeggen omdat hun drummer zijn pols gebroken had.

Even hadden we twijfels of we wel moesten spelen, maar toch wilden we wel weer eens gas gaan geven. Dus besloten we er maar een soort openbare repetitie van te maken, en er dus van te voren niet voor te repeteren. De laatste repetitie van ons eigen repertoire met ons vijven dateert ook alweer van eind oktober…. Als dat maar goed zou gaan…

Ronald is natuurlijk nog lang niet helemaal hersteld, dat gaat echt nog wel een paar maanden duren, maar met een kruk in de buurt kan hij toch performen dus dat zou het probleem niet zijn.

In de Mads, onze thuishonk, is het altijd ‘verrekte’ gezellig en er was toch behoorlijk wat publiek op ons afgekomen, terwijl er toch redelijk wat bands in de buurt moesten spelen (Present Danger, Arie, Deeper Underground etc.).

En volgens mij voor de eerste keer waren al onze vrouwen aanwezig haha, ik kan me tenminste niet herinneren of dit ooit al eerder het geval was.

Twee setjes was de bedoeling, puur om ‘het gevoel’ weer eens te krijgen.

Aangezien in de Mads toch veel muzikanten komen werd de instrumental ‘Child’s Anthem’ weer eens uit de hoge hoed getoverd als set opener i.p.v. de ‘vaste’ nummer 1 ‘Bad Case of Loving You’.

En verdomd…het ging eigenlijk heel erg goed!

De eerste set liep gesmeerd met o.a. ‘Rain Down On Me’, ‘Hey Joe’, ‘Sex On Fire’, ‘Black Betty’ en uiteraard ‘Smoke on the water’.

Tussendoor lichtte Ronald een tipje van de sluier op voor wat betreft onze set voor Rock Around De Werft. Even een klein stukje dan…en zo werden de eerste twee nummers (nou ja delen dan) van de medley gespeeld: ‘Burning Love’ van Elvis en ‘Roll Over Beethoven’ van Chuck Berry. Twee echte rock & roll stampers dus!

Aangezien het zo lekker liep werd er ook maar meteen besloten niet meer te repeteren omdat we dit blijkbaar niet nodig hebben hahaha. Voortaan alleen maar openbare repetities dus! Nee hoor, geintje.

In set 2 kwam Arjon er pas echt achter dat hij lang niet gespeeld heeft. De vellen hingen aan zijn vingers!

Het ging overigens wel erg hard op het podium… sorry Ronald ;-).

Set 2 had als hoogtepunten ‘The Pretender’, knallend als altijd, ‘Enter sandman’, nóg steviger, en ‘Comfortably numb’, uiteraard zou ik bijna zeggen. Tussendoortje was weer eens ‘Ring of fire’, geef Ronald een gitaar en hij verrast iedereen!

Het einde van ‘Skandall im Sperrbezirk’ ging niet helemaal perfect, dus zoals bij een normale repetitie werd dit einde een keer of drie overnieuw gedaan hahaha.

‘Narcotic’ was deze keer zonder bladblazeract (vergeten?) en bij ‘Iedereen is van de wereld’ kon Ronald natuurlijk niet het publiek in. Dus gaf hij de microfoon aan Renate (die ons samen met Djenna éénmalig gaat ondersteunen bij Rock Around De Werft) die vervolgens het rondje publiek deed en een aantal mensen liet zingen. Bedankt Renate!

Toegift werd ‘I’m A Believer’. En toen was de koek op. 100% Katoen is weer helemaal terug!

See you in de Werft op 24 maart!

Groetjes,

Alain. 

Café Post Besoyen, Waalwijk 17-12-2011

Na een succesvolle operatie aan zijn liesbreuk was het voor Danis langzaam revalideren tot het moment dat hij weer achter de drumkit kan plaatsnemen. 17 December kwam helaas nog wat te vroeg. Dick had andere afspraken, dus werd logischerwijs Michel weer benaderd die overigens zelf ook al smste of de 17^e überhaupt wel door zou gaan. Ronald nam nog even contact op met Femke van Post Besoyen om uit te leggen dat we dus wel konden spelen maar dan met 2 vervangers (Arjon zit immers nog steeds in Afrika en werd wederom vervangen door Patrick). Voor Femke was dit geen probleem, gassuh dus!

We hadden in tegenstelling tot de vorige keer met Michel wel de tijd om in ieder geval één keer te repeteren. Zo werden er wat nummers doorgenomen die de vorige keer niet gespeeld zijn en met de tips van onze eigen Danis moest dat natuurlijk weer geen probleem zijn.

Post Besoyen is een gezellig café in ons eigen Wolluk waar ik mijn officiële debuut voor 100% Katoen maakte (buiten de try out in de Mads), alweer zo’n 5 ½ jaar geleden. Afgelopen zomer speelden we er voor de bruiloft van Femke en Marc en tegelijk werd dit optreden toen vastgelegd, om het nog eens dunnetjes over te doen. Ik was de eerste die arriveerde, door het smalle steegje naar achteren, en dat die smal was bleek later toen Jur zijn buitenspiegel eraf reed. Tja, vensterbank niet gezien!

En het werd gezellig…en redelijk druk ook! Set 1 werd zonder al te veel fouten geconcentreerd gespeeld. Wat opviel, was het enthousiasme bij onze ‘stop’ in ‘Met hart en ziel’. De eerste had men niet echt door, de tweede was een 6 ½ , maar de derde was zeker goed voor een 9 haha! ‘Does your mother know’ werd de afsluiter.

In set 2 kwam onze Ronnie helemaal los, dan gaat ie allerlei bekenden laten zingen, feessie dus. Zo werd ‘Stray Cats Strut’ door iemand anders gezongen. In de derde set zou het nog gekker worden haha. ‘Sex on fire’ is hard op weg om ‘Comfortably numb’ (of ‘Enter sandman’ of ‘Killing in the name of’ of ‘Jump’ of… haha) in te halen als populairste Katoen nummer en werd weer fanatiek mee gezongen. Patrick kreeg het overigens wéér voor elkaar om een speaker van zijn bass versterker op te blazen, dat lukte hem ook al in Breda…

De laatste set kenmerkte zich door gastzangers en –zangeressen. Ronald liet ‘Baggy trousers’ door iemand anders zingen, evenals ‘Bro hymn’ (Freddy). ‘The Pretender’ werd de klapper van de avond, wat een topnummer! Op verzoek werd ‘Sharp dressed man’ gespeeld. Helaas voelde ik een krampaanval aan het einde van het nummer en omdat Michel ons einde van het nummer niet kende werd er doorgespeeld en kon ik het dus niet afmaken. Beetje vreemd einde haha.

Toen het tijd was voor ‘Comfortably numb’ kreeg Ronald Jur’s gitaar omgehangen en voor we het wisten speelden we weer ‘Ring of fire’ en zelfs ‘Kom van dat dak af’ hahaha. Toen werd er om ‘Whole lotta Rosie’ gevraagd, maar omdat ik zojuist kramp had gekregen zag ik er tegenop om weer een hele lange solo te spelen. Na beraad (waarin zelfs Patrick aanbood om gitaar te spelen!) hakte ik de knoop door, dan maar de dood of de gladiolen.

‘Whole lotta Rosie’ werd gezongen door Daantje en Renate en deze rockchicks deden dat geweldig! Mijn solo viel niet eens tegen, geen kramp in ieder geval. Het nummer werd wel op zijn Katoens geïmproviseerd haha. ‘Narcotic’ werd uitbundig gevierd met héél veel wc papier, zie ook de diverse filmpjes op de Facebook pagina van Femke. Afsluiter was als vanouds ‘Iedereen is van de wereld’ waarbij Ronald ruim de tijd nam om ongeveer iedereen te laten zingen.

Hierbij wil ik Michel nogmaals bedanken voor een geweldig optreden van zijn kant, te gek man! Patrick uiteraard ook, hem zien we de volgende keer nog terug. Danis zal de stokjes komend optreden weer overnemen.

Groetjes, Alain

Café Van Ouds, St.Oedenrode 12-11-2011

Afgelopen woensdag gingen we toch maar een keer repeteren met Dick die onze Danis zou gaan vervangen wegens zijn liesbreuk. Dick had natuurlijk in juni nog met ons gespeeld dus een paar nummers herhalen volstond. Ook had Jur zijn toetsen weer gerepareerd, goed bezig.

Zaterdag bracht ons naar St.Oedenrode en wel naar Café Van Ouds, een lekker groot café en ook het stamcafé van Idols winnares Nikki, zo liet ik me vertellen. En getuige de diverse foto’s, posters en sjaaltjes zal dat best kloppen. Het podium stond halverwege het café en vanwege de vorm werd onze opstelling voor een keer omgedraaid. Zo kon Patrick toch naast mij staan voor eventuele aanwijzingen qua akkoorden schema’s e.d.

Vanaf het begin bij de soundcheck had ik al geluidsproblemen: op één of andere manier kon ik mijn versterker niet hard genoeg (naar mijn idee dan haha) zetten omdat dan alles begon te piepen. Iets wat me de hele avond bezig zou houden, damn! De combinatie Patrick/Dick was een nieuwe maar bleek goed te werken, ze voelden elkaar goed aan, niet alleen qua musiceren maar ook qua humor hahaha. Het was weer bijzonder gezellig in ieder geval! Zou het er toch ooit van komen, die Henk Wijngaard Tribute Band?

Toen we vóór het optreden nog wat zaten te kletsen, zat er zo’n 20 man binnen denk ik, maar toen we eenmaal aan de gang gingen zat de hele kroeg vol, een mooi begin! De opening was bijna traditioneel, The A Team gevolgd door ‘Bad Case’, het einde was wat geïmproviseerd maar mocht de pret niet drukken. Doordat er enkele nummers waren geschrapt duurde de eerste set maar kort, zo’n 45 minuten denk ik. Het laatste nummer werd voor de verandering ‘Saturday night’. Het publiek moest duidelijk nog wat los komen, wij ook eigenlijk.

Set twee hakt er dan gelijk in met ‘Let me entertain you’. De set viel verder op door stevige versies van ‘Vertigo’, ‘Hush’ en ‘Hey Joe’. Ook ‘Song 2’ werd weer eens van stal gehaald. Het publiek was inmiddels wat meer op stoom gekomen, dat bleek ook wel uit het contact dat entertainer Ronald met diverse mensen uit het publiek had. Bij ‘When the lady smiles’ brak ik een snaar, pakte mijn Strat als reserve, en was exact op tijd terug voor mijn uithaal ‘Oh noooooo!’ en de daaropvolgende gitaarsolo! Hoe kun je het zo timen haha…

Set 3 maakte het karwei prima af en het publiek was definitief gewonnen. Vooral de stevige nummers deden het (weer!) en er werd zelfs bijna gesmeekt om ‘The Pretender’. Mensen die ons in Olland hadden gezien waren onder de indruk van deze knaller maar helaas zat die er vanavond niet in. Het nummer is te moeilijk om zomaar even snel met 2 vervangers te spelen. Dat gold overigens ook voor ‘Black Betty’. Toen de tijd rijp was voor ‘Narcotic’ bleek dat de bladblazer en wc rollen niet op het podium lagen. Die moest Ronald dus nog even halen. In de tussentijd kwam er iemand op het podium die door de microfoon de band bedankte en als opvullertje spontaan ‘Hey Jude’ begon (probeerde) te zingen. Wij speelden een stukje mee totdat Ronald klaar was. Jur zette het eerste akkoord van ‘Narcotic’ in en verhip, daar was die gast weer met ‘Hey Jude’! Ja nu is het genoeg geweest…

Tuurlijk werd het weer een enorme bende al duurde het nummer ietwat korter dan we normaal doen. Dick was hem waarschijnlijk beu haha. Laatste nummer was uiteraard ‘Iedereen is van de wereld’ waarin Patrick en Dick beiden solo’s gaven (misschien moeten we dat eens vaker doen?) en Ronald in zijn eentje het publiek in ging. Mooie afsluiter van een leuk optreden.

Daarna afbreken, inpakken, bus en auto’s laden, nog een afzakkertje pakken met diverse hapjes. Ja dat was goed geregeld! Aardige mensen daar bij Café Van Ouds.

Het ziet er naar uit dat we daar wel vaker zullen spelen…

Groetjes, Alain.

Afterparty M&M dag, De Mads Waalwijk 5-11-2011

Arjon is vorige week voor ruim 3 maanden vertrokken naar Zanzibar in Afrika dus moeten wij het de komende optredens met zijn onderhand vaste vervanger Patrick Buijs stellen. Geen probleem, Patrick speelt alles dus dat komt wel goed.

Deze week kregen wij alleen een verontrustend telefoontje van ons aller Danis: hij had een liesbreuk en kon dus onmogelijk zaterdags spelen en, erger nog, waarschijnlijk de komende tijd niet want hij moet ook nog geopereerd worden. Volgens de huisarts staat er ongeveer 3 maanden revalidatie voor… Shit! Onze hele ritme tandem weg! Je kunt het vergelijken met een voetbalteam waar je je keeper en je hele verdediging moet vervangen. Klote dus. Ja en de keeper zou dan ook nog vervangen moeten worden door een keeper die nog nooit met het team had samengespeeld want Dick, die Danis vaker vervangen heeft, zat zaterdag in Duitsland en kon dus niet invallen. In de Mads kennen ze natuurlijk veel drummers en dankzij een tip van Walco werd Michel van Gent benaderd. Michel kennen we als oud-drummer van Arie!, tegenwoordig spelend in de Anouk coverband Lovin’Whiskey. Michel was meteen bereid om de klus van zaterdag te klaren, maar er was helaas geen tijd om nog te repeteren. Hij moest dezelfde avond van tevoren nog met zijn eigen band spelen in St.Michielsgestel. Dus dat was gewoon inpluggen en gas geven of zoiets!

De M&M dag (Mads & Music’scool) wordt 2x per jaar georganiseerd in de Mads en dan treden er altijd een aantal regionale, meestal beginnende, bandjes op in de grote zaal. Veelal muzikanten die ook les hebben op de Music’scool dus alle leraren waren ook aanwezig (dus ook Patrick die daar basles geeft). Wij zouden de avond afsluiten voor in het café waar een soort van afterparty zou zijn. Dit jaar traden op 2 Hip 4 the Bathroom, Frits, Koud Serveren, Dubio en 11A-Alive.

Michel kwam wel van te voren zijn drumstel opstellen omdat hij in St.Michielsgestel op een ander drumstel kon spelen. Toen we eenmaal klaar waren met opstellen hadden we nog net tijd voor 2 nummers soundcheck. Dat ging eigenlijk heel lekker, alleen diende het volgende probleem zich aan: de synthesizer van Jur werkte niet naar behoren en klonk zelfs vals. Blijkbaar is er op Texel toch iets mis gegaan met vervoer of wat dan ook. Nou ja, tijd genoeg nog om er eens naar te kijken. Gelukkig was het probleem gauw gevonden en werd tijdelijk opgelost. Tijdens het optreden bleek wel dat het nog niet helemaal opgelost was aangezien er af en toe nog toetsen bleven hangen.

Dus eerst bandjes kijken in de zaal, een hoop bekenden spreken, Danis begroeten die toch gewoon kwam kijken (klasse man!), nog ff gitaren stemmen en dan het podium in het café op om ongeveer 00.45 uur. En vanaf het begin was het een gewonnen wedstrijd. Natuurlijk, niet alles was helemaal vlekkeloos maar dat kan ook niet zonder ook maar 1 keer gerepeteerd te hebben met elkaar. Dus vooral de eindes van de nummers waren best apart hahaha. Maar zonder meer was het van grote klasse wat Michel (en natuurlijk ook Patrick) met ons presteerde! Een paar nummers van de set geschrapt omdat hij deze nog nooit gespeeld had. Dat zou een te groot risico zijn. Maar we hadden genoeg te kiezen uit ons repertoire. Geen probleem dus. 

Verrassende opener was ‘I will follow’, gevolgd door ‘Rain down on me’. Bij het 5^e nummer ‘Sex on fire’ ging het dak er al af, wow wat een enthousiasme! Volgens Ronald was het maar 51% Katoen deze avond (hijzelf en Jur waren volgens hem 40% aangezien zij er al vanaf het begin bij waren, ik maar 10% omdat ik er pas 5 ½ jaar bij zit en Patrick 1% omdat hij al vaak ingevallen is hahaha). En Ronald was in een ware party mood, de één na de andere gastzanger(es) werd uitgenodigd om een nummer te komen zingen. Zo kwamen o.a. Gert Jan (Arie!) met ‘Are you gonna go my way’, Thijs (Present Danger) met ‘Enter sandman’, Reinier (2 Hip 4 the Bathroom) met ‘Meisjes’ (lang geleden trouwens!), de zanger van Dubio met ‘Skandall im Sperrbezirk’ en de zangeres van 11A-Alive met ‘Seven Nations Army’ (spelen we eigenlijk niet eens) en ‘Narcotic’ aan de beurt. ‘Killing in the name of’ was weer retevet en bij ‘Comfortably numb’ kwam er een ovatie, heerlijk.

Ronald bleef maar nummers toevoegen zoals ‘Hey Joe’ en ‘Saturday night’ voor we de laatste konden spelen, ‘Iedereen is van de wereld’. De band voorstellen, Jur die nog even ‘Swiebertje’ op mondharmonica speelt, ook Danis bedankt (best apart trouwens dat Danis telkens drank bij ons op het podium kwam zetten haha), en Ronald en ik nog even de zaal in om wat mensen te laten zingen. Met zijn 2en het biljart op (waarop geen beschermdeksel zat!), Patrick die mijn pedalen bediende tijdens mijn afwezigheid op het podium haha en toen was het inmiddels 03.30 uur (!) Met afstand de langste set die ik ooit gespeeld heb, 2 uur en 3 kwartier dus…

Maar wat een mooie overwinning voor onszelf, toch best in een rats gezeten afgelopen week! Komende zaterdag in St.Oedenrode zal Danis vervangen worden door Dick, Michel is dan op vakantie. Komt ammel goed dus!

Groetjes,

Alain.

Paranachtfeest, Hotel De Kievit Texel 22-10-2011

De laatste keer dat wij op Texel speelden tijdens het Paranachtfeest (afsluiting van het parachutisten seizoen) was in 2007. De twee jaren daarna speelden we op de Nacht van Nuland en vorig jaar konden we niet. Dit jaar kregen we een telefoontje waarin er bijna gesmeekt werd om weer te komen spelen! Het Paranachtfeest heeft ieder jaar als dresscode een thema en dit jaar was dat TV series. Wij doen hier als band altijd graag aan mee en zo besloten we na een avondje brainstormen om als DE SMURFEN te gaan hahaha. In de studio van De Mads werd een introtape gemaakt met voice overs van Jur en Danis, pakken werden aangeschaft, evenals mutsjes met ons logo (vollen bak smurfuhhh!) om uit te delen bij binnenkomst.

Zaterdagmorgen al vroeg naar Waalwijk gereden waar we bij De Mads zouden samenkomen. Geluidsman was weer eens good old Dick dus dat was weer gezelligheid troef onderweg (wie wil er nou een Henk Wijngaard coverband beginnen? Hahaha). Arjon en Judith waren reeds vrijdag naar Texel gegaan aangezien Judith ook een beetje aan parachutespringen doet zal ik maar zeggen… Toen we van de boot afreden gingen we eerst naar het vliegveld waar Arjon op ons stond te wachten. Jur’s vriendin Mary Ann mocht onverwacht ook een tandem sprong maken, mooie verrassing.

Daarna gauw naar De Kievit om op te stellen. Eigenaar Dirk was blij ons weer eens te zien na zoveel jaren en de geintjes waren nog precies hetzelfde: alle lampen boven de tafels hangen aan een ‘touwtje’ en die kan hij vanachter de bar onverwacht laten zakken zodat je even schrikt, haha. We hadden zowaar een klein podium deze keer! Ook was er voor de eerste keer beddengoed in de slaapzalen, ook niet verkeerd.

Na de soundcheck eerst gegeten (biefstuk met friet!) en dan traditioneel even naar het restaurant bij de vuurtoren om een lekker glaasje Skuumkoppe bier te drinken. Toen was het tijd om ons te gaan verkleden in De Kievit waar het feest om ongeveer 21.00 uur begon. Pakken aangetrokken en geschminkt, o wat zagen we blauw hahaha. Dick had ook een outfit bij, hij was als Vader Abraham (wie anders?). Wij dus buitenom naar de ingang, introtape werd gestart en dan naar binnen. Een luid geluich ging erop, ze hadden ons blijkbaar écht gemist! Mutsjes uitgedeeld en zo naar het podium.

Vanaf de eerste minuut kon het feest al niet meer kapot! De eerste set was dus een gewonnen wedstrijd, vanaf ‘Bad Case’ tot aan ‘Black Betty’(of was het nou ‘Blue Betty’?). Verrassing in de eerste set (nou ja, was eigenlijk wel vanzelfsprekend) was ‘Blauw’, dat was weer lang geleden! Lachwekkend was ook het geluidsfragmentje dat Jur na ieder nummer liet horen, dit was een geluidsfragment dat je normaal gesproken tussen 2 scenes in de smurfen serie hoort. Jur hield het tot en met het laatste nummer vol haha. Bij Ronald liep de schmink al na een paar nummers uit. Rond zijn ogen zat al snel niets meer, maar bij mij en de rest bleef het allemaal goed zitten, ik werd al bang dat ik het er niet meer af zou krijgen…

In set 2 waren de meest opvallende nummers ‘You can leave your hat on’, dat speciaal voor Koen (jarig) gespeeld werd en daarbij op een sexy dans van een aantal dames getrakteerd werd, een zeer uitbundig ‘Sex on fire’ en uiteraard het afsluitende ‘Smoke on the water’.

Set 3 bracht ons de power van ‘The Pretender’, wow wat een knaller was dat! We deden er nog een schepje boven op met ‘Killing in the name of’ en ‘Enter sandman’ waarbij we regelmatig moesten uitkijken dat onze monitoren bleven staan omdat er soms iemand tegenaan viel, hoezo uitgelaten publiek? Dat uitgelaten publiek zagen we ook bij ‘Baggy trousers’, er was een heuse polonaise haha. Na de gebruikelijke laatste nummers ‘Narcotic’ en ‘Iedereen is van de wereld’ was het natuurlijk nog niet op en werd ‘Saturday night’ maar weer eens van stal gehaald. Ook nog een wat mindere versie van ‘Runnin’ with the devil’ (de boog was wat minder gespannen denk ik) en toen waren we echt klaar.

Gelukkig ging het afschminken vrij vlot, had ik niet verwacht! Nog gezellig nabuurten en daarna toch maar mijn bed opgezocht. Kort nachtje, zeker ook omdat mijn benedenbuurman (stapelbedden) Ronald een heel bos om lag te zagen haha. ’s Morgens ontbijtje, apparatuur afbreken en de bus laden en vervolgens nog even uitwaaien op het strand. Na wat gegeten te hebben in een strandtentje besloten we om richting de boot en dus naar huis te gaan. Texel, het was weer mooi en wat ons betreft volgend jaar weer?

Arjon gaat voor een paar maanden naar Zanzibar in Afrika, we zullen hem dus een tijdje moeten missen helaas! Wij gaan echter niet stilzitten, Patrick zal een aantal optredens als vervanger optreden dus Katoen gaat in de winter door! Arjon is er in februari weer bij gelukkig.

Groetjes, De Dukesmurf

Gimmese Kermis, café Kloosterzicht, Gemonde 9-10-2011

Na het succesvolle optreden vorig jaar tijdens de Gemondse, in de volksmond Gimmese, Kermis in café Kloosterzicht werden we uiteraard uitgenodigd om er dit jaar weer te spelen. Altijd leuk om in je eigen dorp te spelen voor veel bekenden en vrienden!

Helaas voor mij was precies op dezelfde dag het 50-jarig (!) bestaan van mijn vaders band The Shakin’ Arrows. Dus dat was ’s middags snel even op en neer naar Waalwijk, waar zij in het RKC stadion moesten spelen en ik als zoon en oud-geluidsman/roadie natuurlijk niet mocht ontbreken. Ik kon daar dus maar heel even blijven. Mijn vader werd en passant nog ereburger van Waalwijk, ikke trots natuurlijk! Gefeliciteerd pa en uiteraard de rest van de band! 

In Gemonde was het inmiddels 2 dagen kermis en dat is hier wat anders dan in bv Waalwijk. Hier wordt dat veel uitbundiger gevierd in de plaatselijke kroegen, mensen nemen zelfs ’s maandags vrij om het ’s middags al te vieren! Vorig jaar begonnen we reeds om een uur of 6 te spelen, deze keer pas om half 8 aangezien we anders tegen 11 uur reeds klaar zouden zijn. DJ Crew zorgde voor de muziek in onze pauzes, veel house voor de jeugd.

Toen we met onze eerste set begonnen was de zaal nog niet halfvol, maar langzamerhand werd het drukker en drukker en gezelliger! Bij ‘Met hart en ziel’ is er altijd de zin ‘gejuich vanuit de zaal’ waarna wij meteen stoppen en het dus de bedoeling is dat het publiek dan begint te juichen. Dit doen we dan zo’n 3 keer, dan kunnen we meteen peilen of de stemming er al in zit of niet. We zullen de scores per optreden eens gaan bijhouden haha. In Gemonde was het na de tweede keer een 7 en na de derde keer een dikke 8, niet slecht dus! Helaas brak ik daarna een snaar en moest mijn reserve pakken, was weer lang geleden… Verder in de eerste set een gedreven versie van ‘Everything about you’ en de knallende afsluiter ‘Black Betty’. Deze keer niet helemaal vlekkeloos (door mezelf, ahum..).

Set 2 begon voor een volle bak met ‘Let me entertain you’ waarbij Ronald  steeds keihard met zijn hand op de bassnaren van Arjon mag slaan tijdens het intro. ‘Vertigo’ werd enthousiast ontvangen door de U2 liefhebbers, evenals ‘Hush’. Vooraan bij het podium was een meisje een beetje vervelend aan het doen door het tekstenboek van Ronald steeds om te slaan en op mijn pedalen te gaan staan. Ik vroeg meteen (door de microfoon uiteraard) of ze zin had om een liedje te zingen. Ronald haakte hier op in en vroeg ze op het podium. En wij weten precies wat er dan gebeurt… Ze wilde alleen als haar vriend ook mocht. Geen probleem! Ronald gaf ze de microfoonstandaard en wij speelden ‘You can leave your hat on’. Na een seconde of 20 sprong het meisje al het podium af, flauw hè! Toen was het tijd voor een verzoekje en wel eentje die we volgens mij al een jaar of 3 à 4 niet meer gespeeld hebben: ‘Lightning crashes’ van Live. Eigenlijk zouden we die eens wat vaker moeten doen…

De derde set werd geopend door ‘Twilight zone’ gevolgd door ‘Are you gonna go my way’ en ‘Born to be wild’. ‘The Pretender’ was een knaller maar in de tussentijd was gebleken dat Ronald lang niet lekker was (barstende hoofdpijn o.a.) en op zijn verzoek werden er een paar nummers geschrapt. Maakt niet uit, het was toch al flink laat geworden. Na het heavy blokje kwam ‘Comfortably numb’ en kreeg Ronald dus Jur’s gitaar omgehangen. Op verzoek werd evenals de laatste keer in Olland wederom ‘Ring of fire’ ingezet, het begint al een gimmick op zich te worden haha. ‘Comfortably numb’ ging weer als een speer, heerlijk! Toen was het de beurt aan ‘Narcotic’, het personeel had dat ook door en draaide meteen de ventilator uit! Uiteraard vanwege de hoeveelheid wc papier die erin gemikt werd door onze Ronnie.

Het laatste nummer was ‘Iedereen is van de wereld’ en tijdens mijn intro brak ik verdorie alweer een snaar! Moet nie gekker worden… In het midden van het nummer gingen we de zaal in en namen uiteindelijk Joost, de eigenaar van Kloosterzicht, mee naar het podium en hij zong heel sportief het nummer mee uit. Joost en de rest van het publiek wilden nog een toegift, dus werd als allerlaatste het Wilhelmus ingezet, gevolgd door ‘Jump’.

Het was weer een te gekke avond, ik heb weer zo ontzettend genoten! Volgend jaar staat alweer in onze agenda!

Over twee weken nemen we de boot weer naar Texel en hebben we weer een prachtige act in gedachten. Daarover volgende keer meer!

Groetjes,

Alain.

De Dorpsherberg, Kermis Olland 25-9-2011

Afgelopen week hadden we 2x repetitie, omdat Ronald dit weekend met zijn motorclub op pad zou zijn en hij éénmalig vervangen zou worden door GertJan, zanger van Arie. GertJan is in het verleden vaker heel verdienstelijk ingevallen voor Ronald toen deze een motorongeluk had gehad en een paar maanden in de lappenmand zat. De repetities gingen goed, geen vuiltje aan de lucht dus.

Zondagmorgen vroeg kregen we een sms van GertJan: hij had de avond ervoor met Arie gespeeld en was na één set zijn stem kwijt, zwaar verkouden. Die kon dus absoluut niet optreden of we zouden alleen nummers van Barry White moeten spelen haha.

Tja, wat doe je dan? Een andere band zoeken of…? Het antwoord kwam al snel vanuit Luxemburg: Ronald stuurde een sms dat hij meteen naar huis zou komen. Ze zouden eigenlijk nog hun weekend afsluiten met een etentje maar onze Ronnie liet zijn maatjes dus niet in de kou staan, wat een held!! Ongeveer een uur vóór aanvang van het optreden kwam hij aan in zijn motorpak en werd natuurlijk flink geknuffeld door ons haha!

De eerste set startte voor slechts een man of 30, maar al snel bleek dat deze mensen zeer enthousiast waren en na ieder nummer ontvingen we veel bijval. Zeker de laatste 3 van de set, ‘Fox’, Abba en ‘Black Betty’ werden goed meegezongen dus dat beloofde veel goeds! In de pauze gingen we met zijn allen naar de botswagens om daar, traditioneel, een ritje te maken. Hahaha, met zijn 8-en (band, geluidsman Walco, Mary-Ann en Brigitte) in die karretjes en maar beuken, vooral op elkaar natuurlijk.

Bij de tweede set was het al wat drukker en nog gezelliger. Opvallend was hoe ‘Pride and joy’ zo in de smaak viel, bluesfans dus. Het echte vuurwerk kwam in set 3 evenals een hoop gekkigheid… ‘Born to be wild’ werd gezongen door iemand uit het publiek, hij deed zijn best zal ik maar zeggen… ‘Baggy trousers’ heeft inmiddels zijn eigen dansje gekregen, vooral Arjon is hier bedreven in!

Altijd als we ‘Killing in the name of’ spelen moet ik alleen al lachen om die grimassen in het publiek, hahaha, wat kan men toch boos kijken bij dit nummer! Na ‘Enter sandman’ was het de beurt aan ‘Comfortably numb’ en dan mag Ronald altijd mee gitaarspelen. Hij begon spontaan ‘Ring of fire’ van Johnny Cash te spelen en de rest had zoiets van ‘waarom niet’ en vervolgens kwam het hele nummer voorbij. Ronnie ging door en voor we het wisten speelden we een heel stuk van ‘Hit the road Jack’. Daarna nog een stukje ‘Love is in the air’ en daarna weer back to business met Pink Floyd.

‘Narcotic’, oftewel de bladblazeract, maakte er weer een enorme puinhoop van, zo erg dat ik betwijfel of de mensen van het café dat wel allemaal zo geslaagd vonden haha. Wij doen dat meestal af met de opmerking dat het wc papier goed de natte vloer absorbeert.  Eén toegift en dat was ‘Running with the devil’. Goede hoop dat we volgend jaar weer in Olland staan!

Groetjes,

Alain.

10-Jarig bestaan Café Govers, Nuland 17-9-2011

Café Govers in Geffen bestaat 10 jaar en de eigenaar werd 50. Een mooie reden voor een feestje dus en een mooie gelegenheid om 100% Katoen uit te nodigen. Het feest werd niet in het café zelf georganiseerd maar in een enorme boerenschuur in Nuland en in Nuland komen we wel vaker haha.

We moesten onze apparatuur door een stal naar de schuur brengen, zo langs de mest en hooi. In de schuur stonden vele staantafels, een grote steiger voor de DJ, diverse koelkasten vol met flessen bier en een bar. Ons podium was een boerenwagen maar dan wel zo’n anderhalve meter hoog schat ik. In het midden aan de muur hing een hele grote opgezette bizonkop. Dat zou dus wel een bizon-der optreden worden haha. 

De zaal zat behoorlijk vol, een man of 300 denk ik, jong en oud. Wel even wennen op zo’n kar, je staat natuurlijk ver van elkaar af, dus zeker in het begin was het nog aftasten met ieders volume. In de eerste set bleek dat het publiek nog wat moest opwarmen, getuige de stilte die viel bij onze stop (practical joke) in ‘Met hart en ziel’. Of zou het toch aan Geffen liggen? Nee hoor, want bij de derde keer werd er toch flink gegild en gejuicht! Tijdens ‘Fox on the run’ kwamen de voetjes van de vloer, evenals bij ‘Does your mother know’. ‘Black Betty’ zorgde voor meer enthousiasme.

De tweede set knalde er meteen in met ‘Let me entertain you’ en dat ging blijkbaar zo hard dat je mensen zag schrikken, lachen! Verrassing in deze set was het niet geplande ‘Sharp dressed man’, volgens mij een verzoekje. Ook was er een vrouw die steeds ‘Why tell me why’ van Anita Meijer kwam aanvragen…. Tja, dat is niet echt ons repertoire toch?

Ronald had gehoord dat er een meisje jarig was, dus werd zij op het podium gehesen en de microfoonstandaard in de handen gedrukt, succes! Vervolgens werd ‘You can leave your hat on’ gespeeld. Het meisje wist er niet zo goed raad mee en was al snel weer van het podium af. De standaard werd in het publiek gezet en een jongen werd meteen al ontdaan van zijn shirt en hemd. Zijn spijkerbroek trok hij zelf uit en af en toe liet hij zijn onderbroek zakken (van achteren). Tja…wat muziek (en drank!) al niet teweeg kan brengen. 

De derde set werd een dolle boel met o.a. ‘Baggy trousers’, maar het waren vooral de stevige nummers die het hem deden: ‘The Pretender’, ‘Killing in the name of’(vooral!) en ‘Enter sandman’. Vreemd genoeg deed ‘Comfortably numb’ niet zoveel, dat is voor het eerst denk ik. Arjon zet ‘Bro hymn’ de laatste tijd steevast met ‘Seven nations army’ in tot flink enthousiasme van het publiek. Ik denk dat deze livekraker binnenkort ook wel in ons repertoire zal belanden. De set werd haast traditioneel afgerond met ‘Jump’, ‘Skandall’, ‘Narcotic’ en natuurlijk ‘Iedereen is van de wereld’. Het was inmiddels 02.15 uur (!). Mooie tijd om te stoppen dus.

Nuland, het was me weer een waar genoegen!  

Groetjes, Alain

Boschwegse Mert, Café De Kikvorsch Schijndel 11-9-2011

Evenals vorig jaar waren wij weer uitgenodigd om de braderie c.q. vlooienmarkt ‘de Boschwegse Mert’ in Schijndel van muziek te voorzien, ditmaal weer met onze eigen Danis op drums. Vorig jaar viel dit namelijk precies in zijn vakantie en werd zijn plaats zeer verdienstelijk ingenomen door Dick. Vorig jaar viel de uitvoering een beetje in het water door de vele regenbuien en werd het muziekprogramma naar binnen verplaatst. Deze keer zag het er beter uit, er was wel wat regen voorspeld maar toch ook regelmatig zon. Dus het podium bleef gewoon buiten.

Wij zouden afwisselend spelen met The Jacuzzi Sharks, een rockabilly trio uit Veghel. Zeker niet verkeerd, ze speelden vrij stevige rockabilly met verrassende nummers (‘Tainted love’!). Geen soundcheck vooraf, Walco was van mening dat dat met die digitale tafel niet nodig was, dus hadden we nog even de tijd om over de markt te lopen en even een hamburger te eten. Het meisje bij de hamburgerkraam keek wel even raar op toen er meteen 7 hamburgers besteld werden. Of ze ook ‘gitaarburgers’ had, aldus Ronald. Jur had gewoon een hamburger ‘plain’ maar kreeg het toch voor elkaar om op zijn laarzen te knoeien….

Set 1 begon voor een redelijk leeg terras, maar al snel kwamen er toch mensen op het geluid af. Af en toe wat druppels uit de hemel, maar dit werd vakkundig opgelost met een aantal partytenten. Een gouden greep, zo bleek. Zoals wel vaker is de eerste set altijd een beetje aftasten, het lijkt wel of we een beetje op stoom moeten komen. Een paar kleine foutjes, maar toch redelijk gespeeld. ‘Won’t get fooled again’ was vet, alleen schijnt het merendeel van het publiek het niet te kennen. ‘Fox on the run’, ‘Does your mother know’ en ‘Black Betty’ zijn wel nummers die iedereen kent en dat was te merken.

Onze tweede set viel op door een valse start bij ‘Sex on fire’(we waren nog niet klaar, Jur!), lachen trouwens hoe ons Sanne (9 jaar) vooraan het podium keihard ‘Sex met die kale’ aan het zingen was! ‘Hey Joe’ was vuurwerk, mijn eigen vader stuurde me de volgende morgen nog een sms dat ie trots op me was mede door dit nummer haha, mooi toch?!

Tijdens de laatste set begon het opeens wel hard te regenen, zodanig dat Walco en Bram de monitoren naar achteren kwamen duwen. Gelukkig was het weer van korte duur. Geen ‘The Pretender’ deze keer, we kwamen in tijdnood dus niet alles kon gespeeld worden. Wel uiteraard het heavy blokje ‘Killing in the name of’ en ‘Enter sandman’ die zéér in de smaak vielen, net als ‘Comfortably numb’. Respect voor onze Ronnie: hij weet toch altijd op één of andere manier het publiek bij ons optreden te betrekken. Zo ook nu weer bij ‘Narcotic’. Het publiek stond te ver weg om gevangen te worden door de wc rollen, dus gingen wij gewoon naar het publiek toe. De microfoonstandaard werd op de dansvloer geplaatst en Ronald, Arjon en ik gingen het podium af om daar te spelen, hahaha, iedereen lachen!

Ronald kreeg het ook voor elkaar dat een dame wel wilde dansen op het volgende nummer, ‘You can leave your hat on’. En wat voor een dans… Een jongen uit het publiek kreeg een ware lapdance voorgeschoteld hahaha. Afsluiter was uiteraard ‘Iedereen is van de wereld’ en het rondje publiek ging natuurlijk wederom naar barmeisje Guusje, die tijdens de wielerronde al eens bij ons op het podium belandde. Alleen, waar was ze? Ze bleek achter de bar te staan in het café waar je helemaal niets van onze muziek kon horen. Dus werd ze best overvallen toen wij ineens voor haar neus stonden met gitaren en microfoon. Niemand geloofde dat de microfoon aanstond, maar buiten konden ze natuurlijk alles horen! Guus was wel zo sportief om mee te gaan en met behulp van haar vriend werd er toch nog gezongen.

Het werd dus toch nog heel gezellig en blijkbaar vond eigenaar Pieter dat ook. Dat we binnenkort weer bij de Kikvorsch spelen is eigenlijk al wel zeker. Het mooiste compliment vond ik toch wel van mijn dochtertje Femke (3 jaar) die de volgende morgen zei dat ze trots op me was. Dan kan je dag toch al niet meer kapot?

Groetjes,

Alain.

Meeting Kronenberg, Nuland 27-8-2011

Eindelijk was het weer zover, we mochten weer los!

En niet zomaar een optredentje, nee. Op Kronenberg USA Car Meeting in Nuland, waar we al 2x eerder gespeeld hebben, mochten we wederom na 1 jaar afwezigheid de zaterdagavond afsluiten in die enorme feesttent. Vrijdags had Arjon al gespeeld met Izzid?! in het voorprogramma van niemand minder dan Band Zonder Banaan en zaterdags mocht hij het dus nog eens dunnetjes overdoen met ons.

Het weer zat de hele week eigenlijk al niet mee, dus het gevolg was een grote modderpoel op het terrein. Dat was helaas niet zo fijn met het lossen van de auto’s, maar gelukkig was het achter de tent wel een verharde weg. Anders hadden we waarschijnlijk door tractoren uit de blubber getrokken moeten worden. Ik weet eigenlijk niet hoe het Ronald zondags vergaan is. Hij moest 3 dagen geluid en licht doen en had daarom ook 3 dagen gekampeerd in zijn camper. Ik hoop voor hem dat het eruit rijden meeviel….

Het was trouwens wel een heugelijke dag: jawel, de backdrop was klaar!!!!  Eindelijk, eindelijk, na 5 ½ jaar is er een backdrop waarop ik ook sta hahaha. Dus afgelopen met de smilies op de oude backdrop, want de nieuwe mag er zijn hoor!

Het is natuurlijk een gevaar voor de zaterdag als je vrijdags al BZB hebt gehad, maar toch stroomde er behoorlijk wat volk naar binnen rond het tijdstip dat wij aan het ombouwen waren. Het programma was een half uur uitgelopen dus ik vreesde dat wij onze sets moesten inkorten, maar de organisatie had al gezegd dat het niet zo erg was als het wat later dan 1.00 uur zou worden. Tijdens het A-Team intro viel al meteen op dat het publiek er zin in had, er werd tenminste luidkeels ‘Ta-ta-ta-taaaaaa’ meegelald. Ook viel op dat wij erg in vorm waren als zeg ik het zelf, dat is wel eens anders geweest zo na de vakantie. We speelden goed, weinig fouten en ons enthousiasme werkte blijkbaar aanstekelijk, iedereen nummer werd beloond met veel applaus en gejuich. ‘Sex on fire’ werd massaal meegezongen en Ronald liet het ook regelmatig alleen door het publiek zingen. Het was overigens al de 4^e keer dat het nummer deze dag gespeeld werd, alle 3 de voorafgaande bands hadden het ook in de set staan. Na ‘Smoke on the water’ was het eigenlijk pauze, maar we besloten met instemming van het publiek om maar meteen door te gaan met set 2, aangezien het al 00.00 uur was.

Tijdens het intro van Danis in ‘Are you gonna go my way’ speelt Arjon altijd voor de grap ‘Pretty woman’ van Roy Orbison, lachen! ‘Baggy trousers’ zit veel beter in de laatste set dan in de eerste, bleek nu ook weer. ‘The Pretender’ liep als een trein, echt een aanwinst in ons repertoire, net als het heavy blokje ‘Killing in the name of’ en ‘Enter sandman’.

Na ‘Comfortably numb’ kreeg ik een mooi compliment: iemand uit het publiek liet me zien dat hij kippenvel op zijn armen had staan, mooi toch? Bij ‘Bro hymn’ ging het dak eraf, Ronald liet achtereenvolgens de dames en de heren zingen en hier werd massaal aan meegewerkt. Wat een mooie sfeer!  ‘Jump’, ‘Narcotic’ en ‘Iedereen is van de wereld’ zorgden voor een mooi slotakkoord, want het liep inmiddels al tegen 01.30 uur. Twee en een half uur achter elkaar op het podium, is ook wel eens wat anders haha. Volgend jaar weer? Ik hoop het!

Groetjes,

Alain

Feest Harley-Davidson Club Breda, Hoogstraten (B) 18-6-2011

Zoals wellicht bekend gaat de jaarlijkse Harley dag in Breda dit jaar niet door en dat is natuurlijk bijzonder jammer  aangezien dit voor ons altijd één van de hoogtepunten van het jaar was. Wij vonden het dan ook te gek  dat de Harley Club uit Breda ons uitgenodigd had voor hun feest dat gevierd werd in België. België  ? Jawel, Katoen goes internationaal dus! 
Danis had van te voren aangegeven dat hij andere verplichtingen had, dus werd Dick benaderd om in te vallen. En Dick deed dat met alle plezier! Zo langzamerhand kunnen we een 100% Katoen 2 samenstellen volgens mij hahaha  . 

Afgelopen woensdag slechts één keer gerepeteerd met Dick om vooral de nieuwe nummers eens door te nemen. Natuurlijk konden we niet alles spelen, daarvoor was de tijd te kort, maar 9 van de 10 nummers waren geen enkel probleem, zo bleek. 
Toen hoorden we pas dat er slechts 2 sets gespeeld hoefden te worden en dat de aanvang van ons optreden pas om 11.30 uur zou zijn…. Dat zou een latertje worden dus! 
’s Zaterdags vroeg op de avond naar België vertrokken samen met Ronald en Dick en in Hoogstraten aangekomen bleek dat de feestlocatie een enorme tent op een weiland was met daar omheen allemaal tentjes en of course Harleys  . 
Lachen toen we door de ingang van het weiland reden, ik kreeg meteen wijzende vingers naar mijn auto. Tja, K3 zonneschermpjes is niet echt rock and roll hè, hahaha  ! 
In de tent was inmiddels de band vóór ons aan de gang. Het was een Engels rockabilly trio, zeker niet verkeerd! De tent was niet vol maar wel redelijk goed gevuld en we hadden een groot podium ter beschikking. 
Na een korte linecheck gingen we maar meteen van start en de sfeer zat er al redelijk goed in  . 
‘Bad case’ ontving een flink applaus, gevolgd door ‘Back home’ en ‘Let me entertain you’  . 
Na een paar nummers kwam er iemand naar het podium om te zeggen dat een zekere Conny jarig was. Ronald haakte hier meteen op in en vroeg Conny om naar voren te komen. Hij zette zijn microfoonstandaard voor haar neus en dan weet je al meteen hoe laat het is: ‘You can leave your hat on’  . Conny deed heel sportief mee en het ijs was ook meteen gebroken! 
Verder in de set een vette versie van ‘Hush  ’, een stevig ‘Hey Joe’ en dé meezinger van het moment ‘Sex on fire’. ‘Smoke on the water’ zorgde voor een uitgelaten stemming. 
De nummers werden feilloos door Dick gedrumd, hulde  ! 
Een korte pauze omdat er blijkbaar toch een tijdslimiet was van 02.00 uur (en niet pas om 02.00 uur weer beginnen, wat wij eerst dachten), dus meteen weer de stage op. 
Uiteraard viel ‘Born to be wild’ zeer in de smaak (Ronald: ‘rijden er hier mensen brommer?’  ), ‘She’s not there’ ging helemaal fantastisch en uiteraard het blokje heavy nummers. 
‘Comfortably numb’ blijkt het altijd goed te doen, dus ook bij de bikers. 
Na ‘Bro hymn’ was het de tijd voor ‘Jump’. Het was wel apart om het Wilhelmus in België te spelen, beetje gewaagd ook hahaha  . Maar verder dan een paar speelse middelvingers  kregen we gelukkig niet. 
De reacties op de bladblazer waren gaaf, het was mooi om te zien hoe mensen reageren die dit nog nooit eerder hebben gezien. We haalden de 24 rollen niet, omdat Dick het na zo’n 14, 15 rollen welletjes vond en er een einde aan maakte. Groot gelijk ook, duurt anders veelste lang!
‘Iedereen is van de wereld’ was de laatste en Ronald, Arjon en ik deden weer een kort rondje publiek. Dit publiek vond het nog niet genoeg, dus werd als toegift ‘Runnin’ with the devil’ gespeeld. 
Het was weer een mooi feestje, voor de eerste keer België, dat smaakt naar meer! 
Enne, Dick, jongen je was weer fenomenaal  , bedankt!!!! 

Groetjes, 
Alain. 

Bruiloft Femke & Marc, Café Post Besoyen, Waalwijk 10-6-2011

Talloze Waalwijkse bandjes hebben er al gespeeld, in café Post Besoyen. En dat dan nu net wij de eer hadden om op de bruiloft van eigenaresse Femke te spelen, mooi toch  ? 
Er was één voorwaarde: een paar nummers samen met Gert Jan doen. 
Gert Jan, zanger van Ar!e, is in het verleden al een paar keer ingevallen voor Ronald bij 100% Katoen toen deze in de lappenmand lag wegens een motorongeluk. Eén van deze optredens was toen bij Post Besoyen en dat was Femke blijkbaar altijd bij gebleven. 
Aangezien gitarist Meindert  ook op het feest zou zijn, zou hij ook meedoen. 
Repeteren op de woensdagavond doen we al jaren tegelijk met de Aries, dus Meindert en Gert Jan vielen een paar keer laat op de avond binnen om e.e.a. door te spreken. 
Gekozen werd er voor 4 nummers: Meinderts moment ‘Misirlou’ (een instrumental), ‘Sex on fire’, ‘Are you gonna go my way’ en good old ‘What I like about you’. 

Afgelopen woensdag, we moesten toch repeteren, werd er reeds opgesteld en gesoundcheckt in het café en daarna nog even de 4 nummers met Gert Jan en Meindert doorgenomen. 
Café Post Besoyen is niet zo groot, dus op de vrijdagavond zat het al gauw vol  . 
Onze set begon traditioneel met het A-Team intro en Gert Jan kon al snel aan de bak aangezien ‘What I like about you’ al het derde nummer was  . De rest zouden we in set 2 doen. 
Opvallend hoe goed een oud liedje als ‘I’m a believer’ altijd in de smaak valt. Zou iedereen de Shrek films gezien hebben  ? 
Set 2 begon met 4 nummers door onszelf waarna het de beurt aan Meindert was voor ‘Misirlou’. ‘Meinderts moment’ zoals wij zeiden. Nee, het is ‘Femkes en Marcs moment’ volgens Meindert  . ‘Are you gonna go my way’ was de volgende en werd gezongen door Gert Jan met Ronald als 2e stem en ‘Sex on fire’ werd een duet. De nummers gingen uitermate goed, misschien ooit voor herhaling vatbaar? 100% Ar!e of zo, dat is ooit al eens eerder gedaan geloof ik  . 
‘You can leave your hat on’ zorgde voor een hoop hilariteit doordat de dame die de ‘paaldansact’ uitvoerde dit met volle overgave deed  en het is dat Ronald op haar insprak anders waren er waarschijnlijk nog kledingstukken uitgegaan denk ik. Dat zou wel een beetje gênant geweest zijn  . 
De derde set viel goed in de smaak want hierin zitten natuurlijk de wat stevigere nummers  . 
Ronald deed ‘Born to be wild’ vanaf een stoel in het publiek alsof hij op een motor reed… 
‘The Pretender’, pas voor de 2e keer live gespeeld, wordt nu al een publieks- (en band-) favoriet, ik kreeg zelfs een compliment over mijn zang  , moet niet gekker worden haha. Ook kwam er iemand uit het publiek ons spontaan een hand geven om te bedanken voor dit nummer.
Op verzoek werd ‘Sharp dressed man’ weer eens van stal gehaald, toch wel leuk om weer eens te spelen! 
‘Comfortably numb’ was om van te smullen  , dat vond blijkbaar de bruidegom ook. Hij vertelde me dat Pink Floyd zijn favoriete band was en dat dit echt ons beste nummer is. Ik kan dat eigenlijk alleen maar beamen  . 
De rest van de set verliep volgens het boekje met een enorme berg wc papier als resultaat… 
Het was inmiddels 1.45 uur geworden, dus hoog tijd om er een eind aan te breien met ‘Iedereen is van de wereld’. 
Eind december zijn we weer terug in Post Besoyen en dan gaan we het feestje nog eens dunnetjes over doen  ! 

Groetjes, 
Alain 

Breda Jazz, De Baron Z’n Vriendin, Breda 5-6-2011

Het begint een beetje een traditie te worden dat 100% Katoen ’s zondags na afloop van Breda Jazz in De Baron Z’n Vriendin het startschot geeft voor een avondje Breda RRRock  . 
Breda….., altijd gezellig en zéker in De Baron  ! 

We hoefden pas om ongeveer 18.30 uur te spelen, maar het was toch zaak om vroeg in de middag aanwezig te zijn, anders was het onmogelijk om nog de stad in te komen. 
Nadat er opgesteld en gesoundcheckt was hadden we dus nog ruim de tijd om ergens een frietje te eten  en naar wat bandjes te kijken. En zo zijn er héél wat goede bands te zien! 
Teruggekomen bij de Baron nog ff wat gitaren gestemd en terwijl ‘You can leave your hat on’ door het café klonk, stond barvrouw Linda (vrouw van eigenaar Wytze) met Ronald zijn microfoonstandaard in één of andere paaldans pose  op het podium. ‘Dit heb ik nou altijd al een keer willen doen’, zei ze en ik zei: ‘Dat is goed dat ik dat weet dan….., komt goed in set 2….. ’. 

Tijdens onze eerste set bleek al snel dat het publiek lekker enthousiast was en na ieder nummer flink applaudisseerde. ‘Won’t get fooled again’ ook weer eens gespeeld, lekker  ! 
Het was overigens wel bloedheet in De Baron, het zweet gutste van mijn voorhoofd  . 
Set 2 bevatte o.a. de vermaarde Status Quo medley die het altijd wel goed doet. Een hoop luchtgitaristen in het publiek zeg maar  . 
Ook in set 2 zat ‘You can leave your hat on’ en Ronald nodigde Linda uit om op de bar haar ‘act’ te doen! Hahaha, dat was lachen  , Linda liet zich niet kennen en deed dat ook gewoon. 
Tijdens ‘Song 2’ kwam het voltallige personeel voor ons podium zitten, liggen, staan voor een paar foto’s. Nou wel ff in het café ophangen dan hè  ! 
Ronald moest nog ff overgehaald worden, was nog niet helemaal zeker van zijn zaak maar in de derde en laatste set kwam het er toch eindelijk van: de live première van ‘The Pretender’ (Foo Fighters) . Wow, wat een fantastisch nummer is het toch, een zeer welkome aanwinst in ons repertoire. Voor mijn gevoel liep ie als een trein, Ronald respect  ! 
Mijn solo in ‘Enter sandman’ liep niet helemaal zoals het hoorde, maar in al dat wahwah geweld denk ik niet dat iemand dat gehoord heeft. Of het moet Ronald zijn want die hoort echt alles  . De solo in ‘Comfortably numb’ ging wel weer heel goed en dat leverde me een handdruk van onze grote (met nadruk op ‘grote’) fan Paul op. 
Arjon klom op de bar voor het intro van ‘Bro hymn’ maar het was duidelijk dat men nog niet veel zin had of gewoon te moe was om mee te zingen  . Dus nog maar geen ‘Bro hymn’ dan. 
Moe waren wij ook wel een beetje, ik in ieder geval wel na 2 optredens in één weekend. Maar ik mag nix zeggen, Arjon had er al 4 in 4 dagen opzitten  ! 
Door het enthousiasme bij ‘Jump’, ‘Skandall’ en uiteraard ‘Narcotic’ (wéér 24 rollen!  ) kwam er een tweede poging voor ‘Bro hymn’ en ditmaal ging het dak eraf hahaha. 
Iemand probeerde steeds aan de snaren van Arjon te komen en daar was hij het uiteraard niet zo mee eens en pakte die man zijn bril af en zette hem bij zichzelf op zijn neus! Hahaha, geweldig  ! 
‘Iedereen is van de wereld’, laatste nummer, bracht Arjon, Ronald en mij weer op en achter de bar. Ik moet dan altijd weer als een speer naar het podium om van gitaareffect te wisselen en om de backings te zingen, terwijl die andere 2 nog op de bar stonden. 
Ik wil hierbij het personeel van De Baron nogmaals bedanken voor de gezellige avond. Waar vind je personeel dat zelf zo enthousiast meedoet en zelfs meehelpt met de bus laden? Hulde  ! 

Groetjes, 
Alain 

Gemonds Weekend, Manege Den Doolhof Gemonde 3-6-2011

Voor de vijfde (!) keer in ongeveer anderhalf jaar tijd speelden we weer in Gemonde. 
We beginnen er langzamerhand populair te worden haha  , en dat is niet verkeerd natuurlijk. 
Het gilde Sint Joris & Sint Catharina vierde 3 dagen feest en op dag 1 waren wij uitgenodigd. Men wilde dit jaar lokale acts, dus kwam lokale held Kapalone opdraven (op welk feestje in Gemonde en wijde omstreken is hij er niet  ) en wij dan (omdat ik hier dus woon  ). Alleen Sandra Reemer ontbrak nog haha  . 

Aan het eind van de middag nog even Jur en Mary Ann opgehaald in Den Bosch. Jur was eigenlijk een weekendje aan het varen op hun boot en lag daar aangemeerd, vandaar. 
In mijn vorige blog had ik het over onze oude backdrop die Teun zolang meegenomen had en die we pas zouden terugkrijgen als we een nieuwe hadden. Wel, Jur is er zeker mee bezig geweest maar helaas is ie nog steeds niet af. We hadden nog wel een reserve backdrop, een wat kleiner formaat (waar ik overigens wél op sta  ) en die hebben we maar opgehangen. Natuurlijk met een spot recht op mijn gezicht, dat wel! Hahaha  . 
Dus Teun en Jill kwamen met onze oude backdrop naar het feest, ze hadden er een groot spandoek van gemaakt en een foto van mij op de juiste plaats geplakt! Echt lachen  ! 

De manege zag er keurig verzorgd uit, een houten vloer, een flink podium, een frietkraam en natuurlijk een flinke bar. 
De opkomst viel me niet tegen aangezien er in de omtrek redelijk veel te doen was. 
Tijdens de soundcheck hadden we voor de eerste keer ‘The Pretender’ van Foo Fighters gespeeld en die ging als een speer  , maar uiteindelijk hebben we hem ’s avonds wegens tijdgebrek toch nog niet gespeeld. Volgende keer dan maar. 
En onze set? Volgens mij hebben we erg goed gespeeld, lekker gedreven en een hoop lol gehad. De eerste set had weinig verrassingen, wederom weer met ‘Bad case of loving you’ begonnen. Verder vond ik het opvallend dat ‘Does your mother know’ zo goed ontvangen werd  . Abba blijft het goed doen dus. 
Set 2 had een vette versie van ‘Rain down on me’ en zeker bij de wat jongere mensen viel ‘Vertigo’ zeer in de smaak. Barmeisje Manita voerde een stukje paaldansact  op met de microfoonstandaard van Ronald tijdens ‘You can leave your hat on’ en deed dat zeker niet onverdienstelijk. ‘Sex on fire’ (Je mag ook Sex met die kale zingen volgens Ronald  ) blijkt een aanwinst in onze set en werd goed meegezongen. 
Na onze tweede set was het de beurt aan Kapalone. Deze zeer ervaren entertainer zong een set van een half uur. Helaas kreeg hij het publiek niet echt aan de gang en tot overmaat van ramp werd ons spandoek een paar keer de lucht ingehesen… Ik denk dat het contrast ‘rockband-zanger levenslied’ ietwat te groot was, laten we het daar maar op houden. 
In de laatste set gaven we vol gas met o.a. ‘Are you gonna go my way’, ‘Killing in the name of’, ‘Enter sandman’, natuurlijk ‘Comfortably numb’, maar ook een swingend ‘Baggy trousers’. ‘Narcotic’ is uiterst populair onder het Gimmendse publiek, er werd ook regelmatig om gevraagd en ja hoor, er gingen weer 24 rollen papier de menigte in  . Prachtig gezicht trouwens hoe zo’n beetje alle medewerkers achter de bar stonden mee te springen! 
‘Iedereen is van de wereld’ was ook nu weer echt de laatste, want we zaten al een kwartier over tijd, dus nog een toegift zat er niet in. 
Morgen mogen we weer, Jazz festival Breda bij De Baron Zijn Vriendin. Dat wordt weer gezellig, dus komen  ! 

Groetjes, 
Alain 

Verjaardagsfeest Henk, Kloosterzicht Gemonde 21-5-2011

Afgelopen zaterdag was het weer een thuiswedstrijd voor mijn persoontje, want voor de 4e keer in ongeveer anderhalf jaar speelden we in Gemonde, natuurlijk in Kloosterzicht  . 
Overigens, over 2 weken volgt de 5e maar daarover later meer. 
Henk, gewaardeerd lid van onze carnavals- en buurtvereniging, werd 50 en aangezien Henk graag naar een goei stukske rockmuziek luistert, kregen wij de eer om zijn verjaardag van muziek te voorzien. Laat dat maar aan ons over war  ! 
Henk had zo’n beetje de hele buurt uitgenodigd, dus voor mij was het extra leuk, heel veel bekende gezichten  . 

Voor de verandering was good old Dick weer onze geluidsman, dat kwam mooi uit want over een maand mag hij weer eens plaatsnemen op de drumkruk als hij voor Danis moet invallen. 
Mooie gelegenheid voor hem om weer eens de ‘Katoen-sfeer’ te proeven haha  . 
Al snel viel bij veel mensen op dat ik niet op onze backdrop sta, of in ieder geval dat er tape over ‘mijn’ ogen zat. Tja, na ruim 5 jaar  bij Katoen mag er onderhand wel eens een ander doek komen, maar er wordt aan gewerkt  ! 
Setopener was toch weer het ‘A-Team-intro’ gevolgd door ‘Bad case of loving you’, omdat we deze bij nader inzien toch geschikter vinden dan ‘Child’s Anthem’. Deze is voor een opener wat te ‘serieus’ en is dus verhuisd naar de 3e set. 
Het publiek moest tijdens set 1 nog wat op gang komen, evenals wij (ahum  ). ‘New years day’ liep niet zo lekker, de rest van de set daarentegen ging voor mijn gevoel wel goed. 
Uitschieters waren ‘Fox on the run’ en ‘Black Betty’. 

In de pauzes draaide DJ André muziek voor de mensen die niet zo van rockmuziek houden en hij maakte er echt een one man show van door regelmatig op het podium te verschijnen met een microfoon en het één na het andere nummer mee te zingen. 
Set 2 volgde op een liedje, ingestudeerd door de vrienden van Henk en vakkundig meegedrumd door onze Danis (die trouwens deze avond fenomenaal goed was, moest ik zeggen  ). 
In deze set werd o.a. ‘You can leave your hat on’ gespeeld, waarschijnlijk iets te vroeg want het publiek was nog niet in die staat om ‘iets leuks’ met de microfoonstandaard van Ronald te doen. Wel lekker gespeeld trouwens! 
Nieuw in onze set was ‘Sex on fire’ (Kings of Leon), bij de meesten wel bekend als ‘Sex met die kale’  haha. Een echte meezinger, zoals bleek. 
Hierop volgde ‘When the lady smiles’ en vanaf toen was echt het hek van de dam, het publiek was los  ! 
Onze derde set was er eentje om in te lijsten. ‘Child’s Anthem’ was voor velen nog een onbekende, maar ‘Twilight zone’ kent uiteraard iedereen. 
Woensdag speelden we bij de repetitie eigenlijk min of meer voor de grap ‘Are you gonna go my way’ (Lenny Kravitz) en die ging zo goed, dat we hem maar meteen in de set opnamen  ! Niet slecht voor de eerste keer, zeker beter dan bij de soundcheck waar hij nog wat stroef ging. 
Dan het blokje ‘tandje erbij’ (haha)  . ‘Killing in the name of’ en ‘Enter sandman’ zorgden voor een uitgelaten sfeer. Op veler verzoek volgde ‘Comfortably numb’ en tijdens mijn solo stonden een aantal vrienden vlak voor me om mij op te zwepen. Een heerlijke versie  ! 
‘Bro hymn’, ‘Jump’ en ‘Skandall’ maakten er weer een dolle boel van en de volgende, ‘Narcotic’, bracht iedereen aan het springen  . Ronald blies weer een hele berg wc-papier de menigte in, wat een puinhoop weer! Bij ‘Iedereen is van de wereld’ stelde Ronald de band voor en toen hij bij mij was, hoefde ie eigenlijk al niks meer te zeggen…..hahaha, dat was echt gaaf om zoveel mensen ‘Alain, Alain’ te horen roepen  ! 
Nog één toegift (‘Runnin’ with the devil’) en dan was er tijd voor de broodjes kroket en frikandel. Wat was dit een gezellig feest, dat smaakt naar meer! Wel, over twee weken, op 3 juni om precies te zijn, spelen we in Gemonde in de manege voor het Gilde feest. 
Dit is niet besloten, dus komt allen, dit wordt weer gezellig  ! 
Teun, barman in Kloosterzicht en tevens ook schoonzoon van Henk, heeft trouwens na afloop onze backdrop ‘in beslag genomen’. Jullie krijgen hem pas terug als jullie een nieuwe hebben, aldus Teun. Nou dan weten we dat we precies 2 weken de tijd daarvoor hebben  . 
En Corina, vrouw van Henk, wordt volgend jaar 50 en heeft ons alvast geboekt om dan ook weer te spelen! Komt allemaal goed dus… . 

Groetjes, 
Alain. 

Wielerronde Schijndel, café De Kikvorsch 8-5-2011

Het had zo mooi kunnen zijn…. 
De wielerronde in Schijndel  , prachtig weer  , een groot podium en plein, diverse terrassen en een rockband die er veel zin in had  . 
Maar waar bleef het publiek??  
Helaas viel deze dag samen met Moederdag en de bekerfinale Ajax-FC Twente die ook nog eens uitliep op een verlenging. Én het was natuurlijk perfect BBC weer  . 
Dus op het terras van De Kikvorsch en van The Holy Cow zaten wel wat mensen en voor ons op het plein stonden pakweg een man of 50. Beetje weinig, maar helaas  . 
Maar het was wel héél gezellig… 

We moesten de sets iets langer maken dan normaal omdat we anders de tijd niet helemaal vol konden maken, we speelden immers van 17.00 tot 22.00 uur. 
Dus was er in de eerste set weer ruimte voor nummers als ‘Brown sugar’, ‘Hier’ en ‘Ik wil jou’. De break in ‘Met hart en ziel’ zorgde voor veel hilariteit  en het ijs was vanaf toe definitief gebroken. ‘Baggy trousers’ liep deze keer echt lekker naar mijn gevoel, mooie afwisseling tussen al dat rockgeweld. ‘Fox on the run’ blijkt nog steeds een echte meezinger en bij ‘Does your mother know’ zie je de mensen meeswingen. Vervolgens sluiten wij de set met ‘Black Betty’ weer bruut af haha  . 
Set 2 kende een vliegende start met ‘Let me entertain you’ en ‘Rain down on me’. De laatste begint toch een persoonlijke favoriet van me te worden, ik kreeg zelfs kippevel van ons eigen spel  haha, moet niet gekker worden! 
Gekker werd het wel toen bij het einde van ‘Centerfold’ Arjon en Ronald van het podium gingen en De Kikvorsch in renden. Het barmeisje was de klos en moest ‘1, 2, 3, 4’ roepen zodat we het nummer konden afmaken  . Vervolgens moest ze ook mee op het podium om de Quo medley ‘mee te doen’, haha Arjon wilde haar zelfs een basgitaar aanbieden  ! Eigenaar Pieter haalde vervolgens de trap van het podium zodat ze er niet meer af kon. Kortom, een gezellige puinhoop. 
‘When the lady smiles’ zorgt meestal wel voor veel enthousiasme, evenals ‘Smoke on the water’. Door wie is dat ook alweer geschreven  ? 

In set 3 speelden we weer eens ‘Won’t get fooled again’, ging niet helemaal vlekkeloos maar was wel vet. Tandje erbij bij ‘Killing…’ en ‘Enter sandman’. Deze doen het blijkbaar altijd goed gezien de reacties  . 
Vóór ons optreden werd er al een paar keer gevraagd om ‘dat nummer van Pink Floyd’  . 
Welnu, met ‘Comfortably numb’ werd aan die vraag voldaan en het was weer een uitvoering om van te smullen  ! 
‘Bro hymn’ lokte veel mensen richting het podium, gevolgd door ‘Jump’ en ‘Skandall’. 
Helaas geen bladblazeract bij ‘Narcotic’ (Jur was wc papier vergeten grrrr  ) maar springen deden we toch wel haha. 
Afsluiter was uiteraard ‘Iedereen is van de wereld’ en toch wel de echte climax. Ronald, Arjon en ik het podium af om aan een tafeltje te gaan zitten, het gehele publiek er omheen en iedereen luid meezingen  . Mooi toch? Daarna ook nog even de frietkraam in gegaan, frietboer mee laten zingen en dan weer terug naar het podium. Prachtig einde van een errug gezellig optreden  . Jammer dat het niet zo druk was, maar in september gaan we het nog eens dunnetjes overdoen bij de Boschwegse Mert. Komen jullie dan wel  ? 

Groetjes, 
Alain.